سال نو
واحد نمونه استانی
کارافرین نمونه
صنعت برتر
کنسانتره شتر
کنسانتره بز
شترمرغ
تفاهم گهردانه و ایزی بایو
افتخارات شرکت
بنر قرمز افغان
کلیه محصولات جم پرو
کیفیت برتر

عوامل موثر بر رشد و توسعه دستگاه گوارش گوساله

مشخص شده است که اسیدهای چرب فرار (اسیدهای استیک، پروپیونیک و بوتیریک) حاصل از تخمیر میکروبی کربوهیدراتها و تجزیه پروتئین­های جیره از عوامل اختصاصی در توسعه پیش معده است (وارنر و همکاران، ۱۹۵۶). بعلاوه نشان داده شده است که اضافه کردن محلول ضعیف این اسیدها به شکمبه- نگاری گوساله­های تغذیه شده با شیر (بدون دسترسی به غذای خشک) سبب تغییرات عمده­ای در میزان رشد بافتی زوائد انگشتی این اعضاء و توسعه ظرفیت جذبی آنها می­شود (ساتن و همکاران، ۱۹۶۳). اسیدهای پروپیونیک و بوتیریک اولین تحریک کنندگان رشد بافتی هستند. یکی از دلایل آن متابولیسم زیاد این اسیدها توسعه بافت شکمبه­ای در حین جذب است (مک­گیلیارد و همکاران، ۱۹۶۵). متابولیسم آنها انرژی لازم برای رشد بافت اپی­تلیوم و انقباضات ماهیچه­ای را فراهم می­کند. بعلاوه بوتیرات و پروپیونات اثرات مستقیمی بر تکثیر و تمایز سلول های اپیتلیوم معده­ای و روده­ای دارند (مک­گیلیارد و همکاران، ۱۹۶۵). در سن حدود ۱۶-۱۲ هفتگی تک تک قسمت­های معده گوساله شباهت زیادی به حیوان بالغ پیدا می­کند. این شباهت ها بر اساس وزن بافتی به ترتیب حدود ۶۷، ۱۸ و ۱۵ درصد برای شکمبه- نگاری، هزارلا و شیردان است (وارنر و فلت، ۱۹۶۵). خصوصیت منحصر به فرد دیگر دستگاه گوارش قبل از نشخوارکنندگی وجود یک چین­خوردگی بافتی از ابتدای مری تا سوراخ نگاری- هزارلا است (ارسکوف و همکاران، ۱۹۷۰). انقباضات ماهیچه­ای این چین­ خوردگی بافتی، لوله­ای به نام شیار مری را تشکیل می­دهد که شیر و دیگر مایعات از درون آن عبور کرده و مستقیماً با کمترین یا بدون هیچ تراوشی به درون شکمبه- نگاری، وارد شیردان می­ شود.

ادامه مطلب…. فیزیولوژی شکمبه گوساله

ارسال نظرات

لطفا نظر خود را ارسال فرمایید