سال نو
واحد نمونه استانی
کارافرین نمونه
صنعت برتر
کنسانتره شتر
کنسانتره بز
شترمرغ
تفاهم گهردانه و ایزی بایو
افتخارات شرکت
بنر قرمز افغان
کلیه محصولات جم پرو
کیفیت برتر

۱۰ استراتژی برای بهبود عملکرد گاوها اوایل شیردهی برای اوج بالاتر تولید شیر

خشک کردن گاوها یک شروع خوب و انتخاب مسیر موفق در اوایل شیردهی به منظور حفظ سلامت و عملکرد گاو مهم است و تاثیر قابل توجهی در عملکرد تولید مثلی و سودآوری گاوها دارد.
اوج تولید شیر به عنوان بیشترین میزان تولید شیر روز ثبت شده در ۱۵۰ روز اول یک گاو شیری (DIM) تعریف شده و در طول تاریخ به عنوان یک معیار برای تعیین موفقیت دوره خشکی و تغذیه اوایل شیردهی و مدیریت استفاده می شود. همچنین اوج تولید شیر نشانه ای از پاسخ گاو به چگونگی مدیریت تغذیه گاو در دوره خشک، زایمان و دوره اوایل شیردهی می باشد.
بیشتر گاوها در بین ۴۵ تا ۹۰ روز شیردهی (DIM) به اوج تولید شیر می رسند و سپس به آرامی تولید شیر در طول زمان کاهش می‌یابد.
معمولا ذکر شده که هر نیم کیلو اوج شیر اضافی سبب می شود که تولید شیر ۱۰۰ تا ۱۵۰ کیلو برای کل دوره شیردهی بیشتر شود.360-26d51d252e67fff741c56b2245e591f4
درک این که چگونه تغذیه و مدیریت در دوره انتقال بر عملکرد گاو چندان پیچیده نیست. اثر متقابل تغذیه و متابولیسم بدن و سایر اختلالات ایجاد شده در اوایل شیردهی که اوج تولید شیر را تحت تاثیر قرار می دهند در شکل نشان داده شده است.
به عنوان مثال، ریسک جیره کم فیبر می تواند به اسیدی شدن شکمبه منجر شود، که این نیز می تواند باعث لنگش و یا جابجایی شیردان و یا باعث کاهش اوج تولید شیر شود.
در اینجا “۱۰” استراتژی برای بهبود عملکرد اوایل شیردهی و اوج تولید شیر بالاتر رو ذکر می کنیم:

۱- خشک کردن گاوها یک شروع خوب و انتخاب مسیر موفق در اوایل شیردهی. تحقیقات بیش از ده سال گذشته به وضوح تاثیر تغذیه دوره خشکی و مدیریت بر سلامت پس از زایمان و عملکرد را نشان داده اند. اگر شما با عملکرد گاو شیری خود ناراضی هستین، برنامه خشک کردن گاو را ارزیابی کنید.
اهداف کلیدی برای گاوهای خشک عبارتند از: حفظ مصرف ماده خشک (DMI) (28 تا ۳۲ کیلوگرم در روز)، اجتناب از تغذیه بیش از حد انرژی، جلوگیری از افزایش BCS، بهینه سازی آسایش و سلامت سم.

۲- کاهش خطر ابتلا به تب شیر تحت بالینی (کلسیم خون کم یا هیپوکلسمی) در هفته اول شیردهی. کلسیم خون پایین (کمتر از ۰٫۸ میلی گرم / دسی لیتر) با کتوز، افزایش شمار سلول های بدنی، متریت، کاهش مصرف خوراک و کاهش تولید شیر در ارتباط است.
۳- مصرف خوراک را بلافاصله پس از زایمان بهینه سازی کنید.
فراهم کنید: ۱۰ تا ۱۵ گالن آب گرم با اب آشامیدنی، دسترسی به TMR تازه، ۲٫۵ تا ۵ کیلوگرم یونجه / علوفه گراس و حفظ نظافت و طراوت خوراک.
۴- بهینه سازی آسایش گاو.
در گروه گاو تازه زا: به حداقل رساندن استرس اجتماعی (به خصوص برای تلیسه های تازه زا)، جلوگیری از شرایط جداسازی که در آن گاو از گله طبیعی جدا شده اند. سرمایه گذاری در بخش خنک کننده گاوداری برای گاوهای خشک و شیرده.
۵- حفظ سلامتی شکمبه / جلوگیری از اسیدوز شکمبه.
فراهم کنید: تکه های کوچک یونجه خشک / گراس برای ۵ روز اول پس از زایمان، جیره غذایی اوایل دوره شیرواری باید مقدار زیادی از فیبر قابل هضم با کیفیت خوب (۳۱ تا ۳۵ درصد NDF) باشد، حفظ مت فیبر با مصرف خوراک مناسب و اجتناب از خالی بودن اخور، بافر به صورت آزاد فراهم گردد و مصرف بافر ثبت شود. به حداقل رساندن خطر تغییر ناگهانی جیره که ممکن است سبب اسیدی شدن شکمبه شود.
۶- شناسایی گاوها با سابقه اختلالات متابولسیمی و سلامتی.
گاوهایی که دارای سابقه تب شیر، کتوز و یا ورم پستان هستند به احتمال زیاد دوباره بیمار خواهند شد. افزایش توجه به گاوهای که استعداد ذاتی نسبت به مشکلات سلامتی دارند، اجازه خواهد داد که شما برخی از کارهای نگهداری و پیشگیرانه را انجام دهید.
۷- ارزیابی نمره وضعیت بدن (BCS).
توصیه های جدید صنعت گاوداری نشان می دهد که BCS مطلوب در زایمان ۳٫۰ می باشد که در مقابل توصیه های قبلی ۳٫۵ می باشد.
مفهوم پشت این توصیه این است که از زایمان گاو های با نمره “۴+” جلوگیری به عمل آید.BCS پایین تر در زایمان تا ۰٫۵-۱٫۰ واحد از BCS انحراف معیار گله به عنوان یک حاشیه امن برای جلوگیری از اضافه وزن گاو که ریسک بالاتری برای کتوز، کبد چرب محسوب می شود.
۸- استفاده از مواد افزودنی در خوراک.
گروه گاوهای تازه زا بیشترین پتانسیل را برای بازگشت سرمایه گذاری در استفاده از افزودنی در خوراک را دارند.
یونوفرها (در دسترس بودن قند خون را افزایش می دهند)، کولین (باعث بهبود سلامت کبد و عملکرد آن می شود)، اسیدهای آمینه محافظت شده (نیاز اسید آمینه را بدون تغذیه بیش از حد پروتئین تامین می کند)، مکمل های چربی حفاظت شده (افزایش انرژی دریافتی)، و مخمرها (تخمیر شکمبه را تثبیت میکنند).
۹- اجتناب از عوامل ضد تغذیه ای از قبیل خوراک حاوی کپک ها، مخمرهای مضر، و خوراک های با تخمیر ضعیف. تعداد کپک ها بیشتر ۱۰۰۰۰۰ کلنی در هر گرم به احتمال زیاد مصرف خوراک و قابلیت هضم جیره را کاهش خواهند داد.
۱۰-استفاده از مقدار صحیح از آنتی اکسیدان ها در خوراک.
آنتی اکسیدان های (ویتامین E و سلنیوم) به کاهش اثرات استرس اکسیداتیو (مثلا: بسیج چربی بیش از حد، کیفیت هوا ضعیف، بیماری و لنگش)، که باعث کاهش بازده عملکرد سیستم ایمنی بدن می شوند، کمک می کنند.

منبع:www.Livestock.ir

ارسال نظرات

لطفا نظر خود را ارسال فرمایید