کنسانتره شتر
کنسانتره بز
شترمرغ
تفاهم گهردانه و ایزی بایو
افتخارات شرکت
بنر قرمز افغان
کلیه محصولات جم پرو
کیفیت برتر

مطالب منتشر شده در دسته ی "نشخوارکنندگان"

مزایای پرورش گوسفند فراهانی

مزایای پرورش گوسفند فراهانی

از مهمترین عواملی که پیشرفت در هر فعالیت تولیدی و اقتصادی را تضمین می کند، تلفیق دانسته های علمی با امکانات عملی است و این امر به ویژه در برخی از رشته های تولیدی مانند فعالیت های دامپروری و بخصوص گوسفند داری، حائز اهمیت است.
با اینکه نگهداری و پرورش گوسفند در ایران از سابقه ای طولانی بر خوردار است و بر خلاف تعدادی از دامها که از سایر نقاط به کشور ما وارد شده،گوسفند از ایران به نقاط دیگر جهان به ارمغان رفته است، متاسفانه هنوز مسائل اولیه نگهداری و پرورش آن نادیده گرفته شده و نکات اساسی در این زمینه، برای بسیاری از دامپروران و علاقه مندان به این حرفه همچنان مبهم و نارسا باقی مانده است.
نکته حائز اهمیت در آستانه ورود به اقتصاد جهانی تنها پرورش آن دسته از دام و طیور توجیح پذیر است که در جیره غذایی آنها از اقلام وارداتی بهیچ عنوان استفاده نگردد.
با توجه به اینکه استان مرکزی یکی از پیشگامان عرصه کشاورزی و دامپروری کشورمان می باشد، وهمچنین با داشتن نژاد های بومی فراهانی و کلکوهی کمتر مورد توجه اساتید علم دامپروری و دانشگاهها قرار گرفته، نژاد فراهانی به لحاظ تولید پشم و سپس گوشت حائز اهمیت می باشد و از دیر باز مردم منطقه پشم این گوسفند را در صنعت قالی بافی بکار برده و فرشهای بسیار مرغوبی تولید می کرده اند.گوسفند دنبه  دار نژاد فراهانی
گوسفند نژاد فراهانی یکی از توده های دومنظوره تولید پشم و گوشت می باشد. تقریبا ۳۰ درصد گوسفندان موجود در استان مرکزی شامل این توده هستند و اکثرا بصورت سنتی پرورش داده می شوند.

مناطق پرورشهمانطوریکه از اسم گوسفند فراهانی بر می آید مناطق پرورش این دام در اکثر نقاط استان مرکزی و بویژه منطقه فراهان  می باشد. البته در حال حاضر بدلیل تلاقی های بدون برنامه  ناخالصی و آمیخته های درهم و اتفاقی گوسفندان با نژادهای محلی و بومی دیگر بیشتر شده است.
بطورکلی آمار موجود گوسفندان استان مرکزی  در حدود ۲ میلیون رأس می باشد که ۳۰درصد آنها گوسفند فراهانی است. آب و هوای منطقه پرورش بدلیل قرار گرفتن در حاشه کویر و نیز در محل چین خوردگیهای رشته کوههای البرز و زاگرس متنوع است بطور کلی دارای آب هوای بیابانی نیمه بیابانی٬ معتدل کوهستانی و سرد کوهستانی است.

مشخصات و اندازه گوسفند فراهانی :
مشخصات نژادی و اندازه گیریها درسال ۱۳۶۸ توسط معاونت امور دام و با مشارکت بخش خصوصی  تعین و ثبت گردیده است.رنگ بدن این گوسفند سفید نخودی است. پوزه  و دور چشمها و چهار قلم پا دارای لکهسیاه رنگ است. روی بینی در میش صاف و در قوچ داری انحنا می باشد. هردو جنس فاقد شاخ هستند. دنبه در انتها گرد و دارای شکاف کوچک به همراه دنبالچه در راس این شکاف می باشد. پشم به حالت کوفته و ضخیم و مناسب قالی بافی است. نوع بهره این دام پشمش و گوشتی است.نسبت بره زایی ۹۷درصد می باشد. این نژاد پرطاقت است و قادر است مسافت بسیار طولانی را بخوبی طی نماید.

مشخصات گوسفند فراهانی

مشخصات گوسفند فراهانی
۱- افزایش تولید گوشت بدون افزوده شدن تعداد دام ﴿افزایش تولید در واحد سطح﴾
طبق محاسباتیکه بعمل آمده ثابت گردیده است که تراکم دام و بخصوص گوسفند نسبت به مراتع قابل استفاده کشور بسیار زیاد است و در اثر همین کثرت دام مراتع موجود روز بروز فقیرتر می شود. به این ترتیب برای اینکه تعادلی بین مراتع موجود و واحد دامی در کشور بوجود آید باید حتی الامکان از تکثیر بدون حساب گوسفندان و دامهای دیگر جلوگیری بعمل آید و سعی شود حتی با کم کردن دامهای موجود و با پرورش صحیح حیوانات باقیمانده میزان تولید همچنان ثابت باقی بماند، بطوریکه یک بره ۶٠ کیلویی با تغذیه متعادل و ارزان قیمت جانشین دو بره ٣٠ کیلویی با تغذیه ناقص گردد. رسیدن به این هدف از نظر تولید گوشت، تنها از راه پرواربندی میسر می شود، بطوریکه در این میان گذشته از ثابت ماندن محصول، از نظر تامین جایگاه و همچنین پاره ای از مخارج زاید دیگر، صرفه جوئیهایی شده طی آن بتدریج به تعداد نژادهای پیش رس نیز افزوده می گردد.۲- افزایش مرغوبیت گوشت
تغذیه مناسب و متعادل گوسفندان پرواری گذشته از اینکه باعث افزایش  سرعت رشد حیوان می شود سبب می گردد تا گوشت تولیدی با کیفیت مناسب تری  به بازار عرضه شود.

درصد ترکیبات شیمیایی لاشه انواع گوسفند

درصد ترکیبات شیمیایی لاشه انواع گوسفند
بعنوان مثال در یک گوسفند پروار ۷٠ کیلوگرمی که با کسر آب ماده پروتئین در حدود ۴ کیلوگرم می باشد، در یک گوسفند لاغر ۳۵ کیلوئی که دارای ۸ کیلوگرم ماده خشک می باشد مقدار پروتئین از ٣/۱ الی ۵/۱ کیلوگرم تجاوز نمینماید که با مقایسه بوزن کل دو حیوان مقدار پروتئین در گوسفند پروار از دو برابر پروتئین موجود در گوسفندان لاغر بمراتب بیشتر است.
ضمنا” همانطور که ملاحظه می شود مقدار چربی داخل عضلانی در گوشتهای لاغر بمقدار فاحشی کم می شود و در ازای آن بافت پیوندی جانشین آن می گردد بطوریکه در اثر وجود الیاف بافت پیوندی در ساختمان گوشتهای لاغر محصول حاصله سفت تر و تیره تر از حد معمولی می گردد. بعلاوه بسیاری از عضلات دامهای پرواری از الیاف ظریف تری ساخته شده و بخاطر متناسب بودن میزان چربی بافتها طعم گوشت لذیذتر و مطبوع تر می باشد.۳- برگشت اصل سرمایه و سود آن در مدت زمان محدود
گذشته از واحدهای بزرگ دامپروری که در حال حاضر تعداد آنها در کشور چندان زیاد نیست فعالیتهای مربوط به پرواربندی با سرمایه های نسبتا” متوسط و یا کوچک توسط دامداران محلی انجام گرفته و حتی قسمت مهمی از تولیدات دامی در واحدهای خانوادگی صورت میگیرد. با توجه باین حقیقت و با در نظر گرفتن قدرت مالی محدود این نوع تولید کنندگان باید سعی شود سرمایه گذاری طوری انتخاب شود که طی آن ضمن بالا رفتن هرچه بیشتر میزان محصول اصل سرمایه و سود حاصله از سرمایه گذاری در فاصله کوتاهی به صاحبان اصلی برگشت داده شود تا دامدار که از ثروت فراوان بهره مند نیست ضمن تشویق بکار تولیدی و شرکت موثر در آن، بتواند بتدریج فعالیتهای دیگری را آغاز کرده و از سرمایه موجود بخوبی بهره برداری نماید.
فعالیت پرواربندی در زمره مهمترین فعالیت تولیدی قرار دارد که این جنبه را بخوبی حفظ کرده است بطوریکه با انجام آن طی مدت کوتاه و معلومی اصل سرمایه و سود حاصله از آن بسرعت بصا حب آن برگشت داده می شود. بدیهی است چنانچه سرمایه گذاری منحصرا” در زمینه پرواربندی صورت گیرد حداکثر بعد از پایان دوره پروار بندی که مدت آن از ۳ الی ۴ ماه تجاوز نمی نماید، بعد از فروش بره های پروار در بازار، اصل سرمایه و سود عاید شده کلا” و در یک وعده عاید دامدار می گردد و اغلب همین امر موجبات دلگرمی و مداومت در کار را برای سرمایه گذاران محلی بوجود می آورد.

۴- کمک به بهبود مراتع
طبق آماری که از کشتارگاهها بدست آمده روشن شده است که متجاوز از نصف گوسفندان کشتاری سنشان بیشتر از یک الی دو سال می باشد و با توجه باینکه بیشتر دامهای کشتاری را گوسفندان نر تشکیل می دهند که اصولا” نگهداری آنها بیشتر از یکسال در گله از هیچ نظر مقرون بصرفه نیست، این حقیقت روشن می گردد که بخاطر عدم ترویج پرواربندی در روستاها و مراکز دامداری دامپرور ناچار است قوچها را تا زمانیکه بوزن مناسبی نرسیده اند همچنان در گله باقی نگهدارد تا در اثر استفاده از مرتع و بالا رفتن سن بتدریج بوزن حیوان افزوده و آماده کشتارگردد.
این روش کارگذشته از اینکه کمترین عایدی را نصیب دامدار نمی نماید موجبات ازدیاد بی قاعده تعداد دامهای بی بهره درگله هم می شود و در نتیجه بر اثر کثرت تعداد گوسفند و تعلیف بیرویه، مراتع کشور بتدریج رو به نابودی می گذارد. بدیهی است با پروار بستن بره های نر و خروج بموقع آنها از گله تعداد گوسفندان در گله متناسب باقی می ماند و به تدریج ضمن اینکه از تعداد گوسفندانی که در مراتع چرا میکنند کاسته می گردد با ترویج پرواربندی سطح تولید گوشت نیز در کشور بالا میرود.

۵- تولید کود
کود گوسفند محصولی است که استفاده از آن اغلب بفراموشی سپرده می شود و معمولا” منبع درآمد مهمی بحساب نمی آید، در حالیکه گوسفند بهترین کود را تهیه میکند و از این نظر بر سایر حیوانات برتری دارد.وزن کود تولید شده در سال بوسیله یک گوسفند طبق محاسباتیکه انجام شده تقریبا” ۲۵ برابر وزن زنده حیوان است و باین ترتیب برای یک گله ۱٠٠ راسی مقدار کود سالیانه تقریبا” برابر ۱۲۵ تن می باشد که اگر آن را مدت ۳ یا ۴ ماه دوره پرواربندی محاسبه کنیم رقمی در حدود ٣٠ الی ۴٠ تن کود خواهد بود. کود حاصله معمولا” غنی از مواد تخمیر کننده است و خیلی بسرعت تخمیر و قابل استفاده برای تقویت زمینهای زراعتی می گردد.
پخش کردن و برداشت کود گوسفند نسبت به کود سایر حیوانات بسیار آسان می باشد و بخصوص این امر در آغلهای پرواری که گوسفندان مدت چند ماه در آن بطور دست جمعی و بسته باقی مانده و کود در محل جمع آوری می شود بسیار سهل و ساده است. بدیهی است در تنظیم طرح پرواربندی قسمتی از درآمد باید از فروش کودهای تولیدی منظور گردد. در بعضی از مراکز دامپروری کشور صاحبان آغلها حاضرند به جای دریافت کرایه محل و آغل از پرواربندان، تنها از کود تولیدی در پایان دوره پرواربندی استفاده کنند.
گذشته از مواردی که در بالا تحت عنوان مزایای پرواربندی گفته شد فعالیت تولیدی مزبور دارای ارزشهای دیگری از جمله حداکثر استفاده از نقاط غیر قابل استفاده در مزرعه و حتی حیاط منازل روستایی ، بکار انداختن نیروی انسانی در فصول سرما و بیکاری در روستا برای انجام فعالیتهای تولیدی و اقتصادی و بالاخره استفاده از پس چر زمینهای زراعتی و پخش کود از طریق چرای گوسفندان و نظایر این امور می باشد.

ITPnews

ادامه مطلب ...

قضاوت کشتارگاهی در مورد لاشه های مبتلا به سل

سل  Tuberculosis:
عامل بیماری در انسان و گاو و طیور به قرار زیر است: ادامه مطلب

ادامه مطلب ...
سه دلیل عدم موفقیت فروش مواد افزودنی خوراک و راه حل آن

سه دلیل عدم موفقیت فروش مواد افزودنی خوراک و راه حل آن

از نظر من تلاش برای شناسایی تفاوت میان موفقیت و شکست در این سه صفت خلاصه می شود؛ دانش، تجربه و تلاش
بنابراین اجازه دهید که قبل از اینکه پیشنهادات خود را ارائه کنم، کمی در مورد این موضوع که چرا برخی از فروشندگان موفق مواد افزودنی خوراک موفق تر از بقیه عمل می کنند، درحالی که برخی در این حرفه با شکست مواجه شوند، صحبت کنم. به عنوان کسی که دکترای تغذیه داشته و از سال ۱۹۹۰ سمت مشاور بین المللی صنعت افزودنی های خوراک دام را به عهده دارد، این مقاله را می نویسم.
در زمان دانشجویی اولین پروژه پرورش جوجه های گوشتی با آزمایش فیتاز شروع کردم. از آن زمان تا به حال بدنبال محصولات جدید موجود بوده و بیشتر تحقیقات انجام شده در زمینه مواد افزودنی خوراک را نیز پیگیری کرده ام. در طی این سالها در حالی که برای بسیاری از تولیدکنندگان مواد افزودنی خوراک دام کار کرده ام ،تماس مداوم خود با تولیدکنندگان بزرگ این صنعت را قطع نکرده بودم. ادامه مطلب

ادامه مطلب ...
جایگزین های هلشتاین در ایران

جایگزین های هلشتاین در ایران

محققین فرانسوی عقیده دارند نژاد مونبلیارد در اصل از فلات مرتفعی در کوههای ژورا واقع در ناحیه برن کشور سوئیس بوجود آمده است. در سال ۱۸۸۹ نژاد مونبلیارد به طور رسمی توسط وزارت کشاورزی فرانسه به عنوان یکی از نژاد های ملی فرانسه ثبت گردید  و در همان سال کتاب تبار نامه آن ایجادشد. برنامه رسمی رکورد برداری شیر این نژاد در سال ۱۹۲۳ آغاز شد ونتایج این رکورد برداری یکی از معیارهای اصلی اصلاح نژاد در نژاد مونبلیارد بوده است.

این نژاد بیشتر به منظور تولید شیر وفرآورده های لبنی اصلاح شده است اما از خصوصیات پرواری خوب وکیفیت بالای گوشت نیز برخوردار است به عبارت دیگر مونبلیارد، نژاد دومنظوره شیری – گوشتی است. جمعیت این گاو شیری در کشور فرانسه ۶۸۵۰۰۰ هزار راس در سال ۲۰۰۶ گزارش شده است و در مدت ۲۵ سال جمعیت این گاو در فرانسه نزدیک به دو برابر شده است که درحال حاضر دومین نژاد شیری در فرانسه میباشد.

باروری:

میانگین باروری در نژاد مونبلیارد بسیار بیشتر از سایر نژادهای شیری است در مقایسه ای که در کشور ایرلند در مزرعه Moorepark  بین نژاد مونبلیارد، هلشتاین، نورماند و هلشتاینایرلندی صورت گرفته متوسط باروری در گاوهای مون بیلیارد ۶۱ % می باشد در حالی که ۳ نژاد دیگر به ترتیب ۵۱ ، ۴۳ ،۳۲ درصد باروری داشته اند.

طول عمر اقتصادی:

اندازه گیری این صفت زمان بر است با این وجود، یک فاکتور کلیدی ومطلوب نظر دامدار بوده ویک عامل تعیین کننده برای درآمد خالص می باشد.

یکی دیگر از برتری های نژاد مونبلیارد طول عمر تولیدی گاوهای ماده این نژاد است.  ۳۲/۸ %‌ از گاوهای مون بیلیارد بیش از ۵ شکم زایش دارند در حالی که این نسبت برای دیگر نژادهای شیری ۲۲%است.

تعداد ماده گا وهایی که به شکم هشتم یا بیشتر می رسند درنژاد مونبلیارد ۳/۸ برابر بیشتر است. در حال حاضر ۱۵۰ راس از گاوهای این نژاد بیش از۱۰۰ تن شیر در طول عمر خود تولید کرده اند.

یکی از گاوهای مشهور این نژادبه نام Reseda  در ۱۵ دوره شیردهی مقدار ۱۵۰۷۵۵کیلو شیر تولید کرده است ونمونه هایی از این نژاد مشاهده شده که بین ۱۳ الی ۱۶ دوره شیردهی تولید داشته اند. این مداومت تولید بوسیله دو عامل شناخته شده در این نژاد همراهی می شود:

باروری ۵% الی ۱۰ %‌ بالاتر

سلولهای سوماتیک ۲۰ %‌ الی ۴۰ %‌ پائین تر

درجدول زیر نتایج آنالیز شیر گاوهای نژاد مون بیلیارد نشان داده شده است.

دوره شیر واری روزهای شیر دهی تولید شیر Kg چربی در صد پروتئین
۱ ۳۰۵ ۱۰۶۷۰ ۳/۸ ۳/۷
۲ ۳۰۵ ۱۲۷۰۰ ۳/۹ ۳/۶
۳ ۳۰۵ ۱۳۶۹۰ ۳/۹ ۳/۵

شرایط اقلیمی:

شرایط اقلیمی در ناحیه ای که نژاد مونبلیارد از آنجا منشاء گرفته به سرعت تغییر می یابد ومحدوده تغییرات دما بسیار بالاست در تابستان بیش از ۳۵ درجه ودر زمستان زیر ۲۰ – درجه به این  علت نژاد مونبلیارد نسبت به شرایط سخت محیطی مقاوم است.

براساس نتایج آزمایشات انجام یافته در سال ۱۹۷۵توسط INRA  در خصوص مقاومت به استرس حرارتی نشان دهنده سازگاری فوق العاده نژاد مونبلیارد می باشد. در این آزمایشات درجه حرارت راست روده برحسب درجه سانتیگراد ریتم تنفسی در دقیقه وتست تعرق در ثانیه آندازه گیری شد که نتایج در جدول زیر آورده شده است :

شروع استرس حرارتی
مون بلیارد هلشتاین
درجه حرارت راست روده ۳۹/۷ ۳۸/۳۹
تعداد تنفس در دقیقه ۴۹ ۵۵
تست تعرق ۵۵۶ ۶۲۹
در طی استرس حرارتی
درجه حرارت راست روده ۳۸/۹۶ ۳۹/۱۰
تعداد تنفس در دقیقه ۸۴ ۹۲
تست تعرق ۳۷۷ ۴۳۴
بعد از استرس حرارتی
درجه حرارت راست روده ۳۹/۱۵ ۳۹/۲۶
تعداد تنفس در دقیقه ۱۱۵ ۱۱۹
تست تعرق ۳۱۴ ۳۶۵

در جدول مشاهده می شود که تغییرات در جه حرارت راست روده در طول دوره استرس در نژاد مونبلیارد بسیار جزئی است وریتم تنفسی وتعرق در نژاد مونبلیارد کمتر از هلشتاین تحت تاثیر استرس قرار می گیرد.

این ویژگها موجب می شود نژاد مونبلیارد برای مناطق گرمسیری مناسب تر وسازگارتر از هلشتاین باشد.

این نتایج علمی با آزمایشات مزرعه ای (میدانی) که در آب وهوای گرم (شمال آفریقا ومرکز وجنوب آمریکا ) انجام شدند، تائید شده اند. این نتایج برتری نژاد مونبلیارد (چه بصورت پرورش نژاد خالص وچه آمیخته گری)را در شرایط آب وهوائی گرم و خشک، گرم ومرطوب) ثابت می کند.

در شرایط اقلیمی بسیاری از مناطق ایران که تابستانهای گرم وشرجی دارند مخصوصا در شمال کشور  استفاده از گاوهای مون بیلیارد جایگزین مناسبی برای سایر نژادها خواهد بود و می توان با پرورش این گاو پر تولید و مقاوم علاوه بر تولید شیر با ارزش اقتصادی بیشتر، درآمد مطلوبی از طریق گوساله های نر، سودآوری بیشتری برای پروار بندی تولید کرد.  در نقاطی از کشور که سایر نژادهای پر تولید مشکل باروری دارند استفاده از گاوهای نژاد مون بیلیارد تا حد زیادی این مشکل را بر طرف می کند.

تولید گوشت :

گوساله های جوان این نژاد در سنین ۱۸ الی ۲۰ ماهگی با وزن لاشه خالص حدود ۳۸۰ الی ۴۳۰ کیلو گرم در طبقه بندی لاشه در امتیاز بسیارخوب قرار می گیرند. نمونه هایی از گوساله های جوان این نژاد با رشد روزانه ۱۵۶۰گرم در روز در بسیاری واحدهای پروار بندی مشاهده شده است.

مقایسه بین ترکیبات لاشه مونبلیارد وهلشتاین

مون بلیارد هلشتاین
وزن لاشه ۳۵۲ کیلوگرم ۳۲۰ کیلوگرم
چربی مقطع عرضی ۱/۶% ۲/۲%
در صد نیمه عقبی ۵۲% ۵۰%
در صد نیمه جلوئی ۴۸% ۵۲%
استخوان ۱۸/۲۸% ۲۰/۳۰%
کل چربی لاشه ۸/۳% ۱۰/۶۰%
گوشت قابل فروش ۷۳/۵۳% ۶۹/۱۹%

گاوهای حذفی این نژاد را میتوان بعد از دوران شیر دهی در مدت زمان کمی پروار کرد وبه کشتارفرستاد.

جدول میانگین وزن نژاد مونبلیارد

ماده ها(کیلو گرم) نر(کیلو گرم)
وزن تولد ۴۰ ۴۵
وزن یک ماه ۶۰ ۷۰
وزن دو ماه ۸۰ ۱۰۰
وزن سه ماه ۱۰۰ ۱۳۰
وزن شش ماه ۱۸۰ ۲۲۰
وزن دوازده ماه ۳۲۰ ۴۸۰
وزن شانزده ماه ۴۰۰ ۶۸۰
وزن تلقیح تلیسه ها ۴۰۰
سن تلقیح مصنوعی ۱۶ ماهه
ارتفاع جدوگاه در زمان تلقیح (سانتی متر) ۱۳۳

سخت زائی:

در پژوهشهای انجام گرفته توسط مرکز INRA   تعداد ۲۵% از ماده گاوهای مونبلیارد را با گاوهای گوشتی شاروله تلقیح کردند و با کمترین سخت زائی مواجه شدند.

ورم پستان:

بطوریکه توضیح داده شد به علت پائین بودن تعداد سلولهای سوماتیک (۲۰ % الی ۴۰% )این نژاد یکی از مقاومترین نژادها به ورم پستان می باشد.

ارزیابی شیر :

در یک گزارش منتشر شده از طرف مرکز Upra  در سال ۱۹۹۵ که در آن مقایسه ای بین نژادهای مونبلیارد ،نورماند، هلشتاین در شرایط یکسان تغذیه ای نژاد مونبلیارد به عنوان یک نژاد جالب با کیفیت شیر بالا و ارزش بهتر گوشت معرفی شد.

کیفیت شیر:

به علت کیفیت بالای پروتئین در شیر این نژاد پنیر بسیار مرغوبی از شیر گاوهای مونبلیارد بدست می آید. فراوانی آلل BB در جمعیت گاوهای ماده این نژاد نزدیک ۵۰ % می باشد.با کارهای اصلاح نژاد که در مدت پنج سال تحت هدایت مرکز INRA  صورت گرفته تکرار آلل کاپاکازئین برای محصول پنیر بهبود ۱۴/۳ % را نشان داده است.

پراکندگی

جهان:

این نژاد در کشورهای فرانسه آلمان استرالیا آرژانتین الجزلیر بلژیک برزیل جزایر قناری شیلی کلمبیا کاستاریکا اسپانیا ایالات متحده امریکا مجارستان گواتمالا لوکزامبورگ ایرلند ایتالیا کویت مالی موراکو مکزیک نیوزلند هلند لهستان پرتغال چکسلواکی رومانی انگلیس روسیه سنگال اسلواکی سوئیس تونس ترکیه یوگوسلاوی ایران پرورش داده می شود.

ایران:

پراکندگی این نژاد در ایران استانهای خراسان شمالی، خراسان رضوی،  گلستان، کرمانشاه، تهران،  سیستان بلوچستان، بوشهر،  اصفهان  را می توان نام برد.

نکته مثبت دیگر در مورد این نژاد این است که به خاطر استعدادهای بسیار خوب این نژاد به عنوان یک نژاد سودآور جمعیت آن در جهان رو به افزایش است و در حال حاضر دومین نژاد شیری کشور فرانسه است . استفاده از این نژاد هم برای سیستم‌های گاوداری صنعتی و هم گاوداری های نیمه صنعتی و روستائی توصیه می‌شود چون مقاومت زیاد این نژاد توانائی اش را درمقایسه با سایر نژادها به اثبات رسانده است و هر کیلوگرم شیر آن ارزش بیشتری از میانگین شیر گاو هلشتاین با چربی کمتر دارد.

منبع: دامپروری نوین

ادامه مطلب ...
مدیریت استرس برای کاهش مرگ جنین در گاوها

مدیریت استرس برای کاهش مرگ جنین در گاوها

واژه سقط جنین تنها کلمه ای که است که یک دامپرور دوست ندارد در زمان کنترل بارداری آن را بشنوند.
نرخ باروری در یک گله گاو عموما بین ۹۰ تا ۱۰۰ درصد است. با این وجود، فقط حدود ۷۰ درصد از لقاح ها به جنین تبدیل می شوند.
مطالعات نشان می دهد که در دامپروری های خانگی، از بین رفتن زودرس جنین ۳۰ درصد میزان باروری ها را کاهش می دهد. بر اساس ارزیابی های مختلف، این درصد می تواند بیش از ۱ بیلیون دلار به صنعت دامپروری انگلستان صدمه بزند. حیواناتی که سقط جنین زودرس را تجربه کرده اند ممکن است در فصل تولید مثل دیرتر باردار شوند و یا هرگز باردار نشوند که این امر موجب از بین رفتن تولید و سرمایه می شود. با این وجود، ژنتیک متعدد و یا فاکتورهای فیزیولوژیکی مانند معیوب بودن کروموزوم ها، فعل و انفعالات ژنتیکی و دیگر مسائل غیرمعمول، نقش مهمی در حیات جنین دارند. پرورش دهندگان می توانند استرس و فاکتورهای زیست محیطی را مدیریت کنند تا سقط جنین زودرس کاهش یابد. ادامه مطلب

ادامه مطلب ...
بیماری مایکوتوکسین در گلۀ گاو شیری و کنترل آن

بیماری مایکوتوکسین در گلۀ گاو شیری و کنترل آن

جیرۀ خوراک گاو شیری از مواد متنوعی تشکیل شده است. سؤال اینست که در این جیرۀ خوراک کدام یک از مواد تشکیل دهنده، ریسک ابتلا به مایکوتوکسین را افزایش می دهد ؟
علاوه بر این، برای تشخیص مایکوتوکسین و حفاظت گله چه کارهایی باید انجام گیرد ؟
به منظور درک بهتر خطر مایکوتوکسین در جیرۀ خوراک گاوشیری نتایج تجزیه و تحلیل LC MS/MS توسط  Laboceaدر آزمایشگاه دولتی فرانسه ( اعتبار بخشی COFRAC 1-0632  ) در فواصل ژانویه ۲۰۱۳ تا مارس ۲۰۱۵ میلادی بررسی شده است.
پایگاه داده های Labocea  شامل  ۳۲۵۵ ماده خام بود که به طور عمده از فرانسه و اروپا تأمین شده بود و نمونه خوراک به  Laboceaفرستاده شد. بالا بودن تعداد نمونه اجازه داد تا به درک بهتری از مشخصات آلودگی در جیرۀ خوراک گاو شیری دست پیدا کنیم.   ادامه مطلب

ادامه مطلب ...
اهمیت جیرههای کاملاً مخلوط (TMR) در تغذیه گاوهای شیری

اهمیت جیرههای کاملاً مخلوط (TMR) در تغذیه گاوهای شیری

تغذیه و خوراک دادن یک علم مدیریتی مهم در صنعت پرورش گاوهای شیری است. در نسل جدید گاوهای
شیری به علت سطح بالای تولید، مدیریت آنها مساله بسیار پیچیده و مهمی است و نیاز به استفاده از
تکنولوژیهای مناسبی دارد. استفاده از جیرههای کاملاً مخلوط یک روش خوراکدادن رو به گسترش در
واحدهای پرورش گاوهای شیری است که نتایج رضایتبخش و باارزشی در افزایش تولید شیر و ترکیبات آن
(درصد چربی و پروتئین شیر) نشان داده است. این روش در گاهای شیری بخصوص پرتولید و سوپر کمک
میکند تا به حداکثرعملکرد خود برسند و علاوه بر افزایش توان تولید شیر، عملکرد مناسب شکمبه را رقم
زده و میتواند از بروز بیماریهای متابولیکی بویژه اسیدوز تا حد زیادی جلوگیری کند.

دانلود فایل کامل مقاله 

ادامه مطلب ...
عوامل مؤثر بر پروتئین و چربی شیر

عوامل مؤثر بر پروتئین و چربی شیر

شیرهای تولیدی در آمریکا بر پایه چربی پروتئین و مواد جامد در شیر خریداری می‌شوند. این روش قیمت‌گذاری جدید بر اساس ارزش اقتصادی اجزاء و ترکیباتی است که از شیر حاصل می‎گردد (پنیر، کره، شیر بدون چربی، شیرخشک یا شیر چرخ‌کرده) که البته با تغییر شرایط بازار بالا یا پایین می‎رود. سطوح ترکیبات شیر با مدیریت گله رابطه مهمی دارد. به علاوه این که سلامتی و تغذیه گاو در درآمد مزرعه نقش به‌سزایی ایفا می‎کند. در حقیقت مجموعه فاکتورهایی هستند که باعث تغییر در اجزاء و ترکیبات شیر می‌شوند. عموماً چربی و پروتئین شیر همبستگی مثبتی با جمعیت گاو شیری دارد. با این علم که سطح ترکیبات شیر در نژاد‎های مختلف فرق می‎کند. هلیشتان پایین‎ترین و جرزی و گرنزی بالاترین چربی و پروتئین شیر را دارا هستند. با این تفاوت که می‎توان با مدیریت و تغذیه خوب تولید شیر هلشتاین را نسبت به جرزی و گرنزی افزایش داد. ادامه مطلب

ادامه مطلب ...
اقدامات مدیریتی و بهداشتی برای گوساله ها

اقدامات مدیریتی و بهداشتی برای گوساله ها

از بین بردن شاخ
– از بین بردن شاخ برای کنترل بهتر گاوها و جلوگیری از صدمات احتمالی صورت می گیرد.
– این کار با خمیر (پماد) شاخ سوز انجام می شود.
– از بین بردن شاخ باید در روز ۷ الی ۱۰ زندگی و با مشاهده تکمه شاخ باید انجام گیرد. این کار شوک و تنش کمتری در گوساله ایجاد می کند.
– برای انجام کار ابتدا موهای اطراف تکمه شاخ را بتراشید، سپس پماد را به اندازه یک دو ریالی روی تکمه شاخ قرار دهید.
– برای اینکه از جاری نشدن پماد به روی صورت و چشم ها مطمئن شوید بهتر است از وازلین دور تکمه شاخ استفاده کنید.
– در استفاده از هر نوع پماد شاخ سوز بهتر است دستورات روی برچسب پماد را بدقت مطالعه کنید.
– در استفاده از پماد حتماً از دستکش استفاده کنید. ادامه مطلب

ادامه مطلب ...
اثرات نیتروژن اوره ای شیر و خون بر روی صفات تولید مثلی در گاوهای شیری

اثرات نیتروژن اوره ای شیر و خون بر روی صفات تولید مثلی در گاوهای شیری

مقدمه
نرخ آبستنی گاوهای شیرده از مهمترین شاخص های مؤثر بر اقتصادی بودن واحدهای پرورش محسوب می شود. تغذیه استاندارد بویژه پروتئین جیره یکی از عوامل مؤثر بر آبستنی دام ها به حساب می آید. افزایش پروتئین جیره باعث افزایش تولید شیر و مصرف خوراک می شود که این روش تغذیه ای منجر به کاهش باروری می شود. همزمان با افزایش تولید شیر، سیر نزولی در باروری گاوهای شیری اتفاق می افتد که این می تواند ناشی از مشکلات تغذیه ای در دوران پس از زایش باشد. پروتئین بیش از نیاز شیردهی اثرات منفی بر روی تولید مثل دارد، این پروتئین اضافی می تواند از دو منبع تأمین بشود: گاو

۱- منابع ازت غیر پروتئینی (NPN) 2- پروتئین مازاد بر مصرف. برخی از محققین نشان دادند که بین نیتروژن اوره ای شیر (MUN) و نیتروژن اوره ای خون (SUN) همبستگی زیادی وجود دارد. بعد از تغذیه، زمانی که SUN در حال افزایش است، MUN پایین بوده و هنگامی که SUN درحال کاهش است، MUN افزایش می یابد. نیتروژن اوره شیر و خون هر دو معرف تولید اوره توسط کبد هستند. بعضی محققین معتقدند که غلظت اوره موجود در شیر می تواند تابع وزن بدن دام باشد. بنابراین دام های که وزن بیشتری دارند دارای غلظت اوره بیشتری هستند. افزایش سطح اوره در بافتهای دستگاه تولید مثلی باعث کاهش PH و تغییر غلظت یونها می شود، که این باعث شرایط نامساعد محیط رحم برای جنین می گردد.
اثرات اوره بر مراحل اولیه رشد جنینی در طی انتقال آن در طول لوله رحم بسیار قابل توجه است. بنابراین تأثیر میزان MUN و SUN بر نرخ آبستنی و یا تعیین غلظت مناسب MUN و SUN به عنوان یکی از چالش های مهم در تولید مثل دامها محسوب می شود.
.
فاکتورهای SUN و اثرات آن بر تولید مثل
میزان اوره سرم خون با استفاده از کیت سنجش اوره بوسیله دستگاه اتوآنالایزر تعیین می شود. SUN تحت تأثیر سطوح پروتئین خام و ترکیب کربوهیدراتهای جیره قرار دارد. سطح اوره پلاسما می تواند بیانگر پروتئین جیره و کنترل بازده تولید مثلی باشد. جیره با پروتئین بالا باعث افزایش آن می شود و افزایش بیش ازحد SUN بر روی اسپرم، تخمک یا رویان اثر منفی داشته که باعث کاهش باروری می شود. غلظت بالای SUN در حیوان ماده باعث کاهش PH رحمی و تولید پروستاگلندین شده که نتیجه این باعث کاهش باروری می شود. نتایج پژوهش ها نشان می دهد که غلظت که غلظت SUN بیشتر از ۲۰ میلی گرم در دسی لیتر باعث کاهش نرخ آبستنی در گاوهای شیرده می شود. فرگوسن و همکاران (۱۹۹۳) اعلام کردند که افزایش اوره سرم خون بیش از ۱۴٫۹ میلی گرم در دسی لیتر، همراه با کاهش میزان آبستنی است.

با توجه به شکل (۱) میزان آبستنی گاوهایی که نیتروژن اورﮤ خون آنها بالاتر از میانگین هست بطور معنی داری پایین تر از گاوهایی بود که سطح اورﮤ خون آنها پایین تر از میانگین بود.
باتلر و همکاران (۱۹۹۶) دریافتند که مقادیر بیش از ۱۹ میلی گرم در دسی لیتر نیتروژن اوره در پلاسما و شیر، موجب کاهش ۲۰ درصدی راندمان آبستنی گاوهای شیری پس از تلقیح شده است.
.
روش های اندازه گیری MUN و فاکتورهای مؤثر در آن و اثرات آن بر صفات تولید مثل
۱- استفاده از اسپکتوفتومتر: در این روش نمونه حاوی اوره تحت تأثیر آنزیم اوره آز قرار گرفته و اوره به آمونیاک تبدیل می شود و با اضافه کردن معرف رنگی میزان غلظت آن با استفاده از اسپکتوفتومتر مشخص می شود.
۲- استفاده از معرف رنگی و دی استیل مونوکزامین: در این روش اوره به آمونیاک تبدیل شده و با اضافه کردن محلول رنگی به آن و با مقایسه رنگ حاصل با کاغذهای رنگی از پیش آماده به محدوده میزان اوره پی می بریم. اصلی ترین عامل مؤثر بر میزان MUN تغذیه می باشد. افزایش پروتئین جیره تأثیر معنی داری در افزایش میزان MUN دارد. آزمایشات صورت گرفته نشان می دهد که افزایش میزان انرژی جیره، باعث کاهش MUN می شود. این امر بدین دلیل می باشد که در حضور انرژی قابل دسترس در شکمبه، عمل بیوسنتز در شکمبه در جهت آنابولیک بوده و آمونیاک بیشتر در جهت تولید پروتئین میکروبی صرف می شود. آمونیاک کمی وارد خون شده و در کل باعث کاهش MUN می شود. میزان MUN با میزان درصد چربی شیر رابطه مستقیم دارد، به گونه ای که افزایش میزان MUN با افزایش درصد چربی شیر همراه است. علت این افزایش در اثر افزایش دیوارﮤ سلولی حاصل از علوفه جیره می باشد. که در این صورت میزان پروتئین حل شده در شکمبه نیز افزایش می یابد.
مصرف مواد غذایی حاوی نیتروژن غیر پروتئینی بالا باعث افزایش MUN شده و این امر به دلیل آزاد شدن نیتروژن بیش از حد معمول و مورد نیاز باکتریها در شکمبه و عدم کارآیی میکروارگانیسم ها در مصرف آن می باشد که منجر به افزایش MUN می شود. مدل های تغذیه ای (روش جیره کاملاٌ مخلوط و روش مصرف علوفه و کنسانتره) نیز می تواند بر میزان MUN اثر گذار باشد.
امروزه با افزایش تولید شیر دامها میل به استفاده از جیره های حاوی پروتئین قابل هضم و غیر قابل هضم بالا بیشتر شده است که متأسفانه با کاهش در میزان باروری و پایین بودن تولید مثل همراه است، به گونه ای که مصرف پروتئین خام مازاد و تولید اوره زیاد در خون با تغییر در فیزیولوژی تخمدان و رحم باعث کاهش میزان لانه گزینی و در کل کاهش باروری می شود. در طی تحقیقات صورت گرفته PH رحم در حالت طبیعی در روز اول فحلی ۶٫۸ بوده که در روز هفتم فحلی به ۷٫۱ می رسد. در صورتی که مصرف پروتئین مازاد باشد این افزایش PH صورت نگرفته و باعث کاهش در میزان باروری می شود.

طی آزمایشات انجام شده بهترین دامنه برای میانگین MUN گله محدودﮤ ۱۰ الی ۱۴ میلی گرم در دسی لیتر عنوان شده است. علت استفاده از MUN نمونه برداری راحت تر شیر می باشد. همچنین با استفاده از این شاخص و کنترل نیتروژن مصرفی دام می تواند از هدر رفتن نیتروژن و دفع نیتروژن مازاد به محیط و ایجاد آلودگی محیط زیست جلوگیری کرد. MUN بین هفته های اول تا سوم شیردهی افزایش می یابد. بعد از هفته سوم شیردهی میزان آن به تعادل رسیده و معمولا ٌبین ۲۰-۲۲ میلی گرم در دسی لیتر باقی می ماند. بنابراین از MUN می توان به عنوان یک ابزار علمی جهت کنترل پروتئین خام و انرژی مصرفی نسبت به احتیاجات دام استفاده نمود.
اثرات افزایش میزان MUN و SUN ممکن است:
۱- عملکرد تولید مثلی را کاهش دهند.
۲- احتیاجات انرژی را افزایش دهند.
۳- چون مکمل های پروتئینی گرانترین بخش جیره هستند، لذا هزینه تغذیه را بالا می برند.
۴- دفع نیتروژن اضافی و آلودگی منابع آبی را به دنبال داشته باشند. .
.
با توجه به شکل ۲ مقایسه میزان آبستنی بین دو سطح مختلف اوره شیر، مشابه با نتایج اوره خون بود. گاوهای که میزان اوره شیر آنها بالاتر از ۱۳ میلی گرم در دسی لیتر بود. میزان آبستنی پایین تری نسبت به گاوهای دارای میزان اوره شیر پایین تر از میانگین داشتند (۳۱% در برابر ۵۱%، ۵%>P)
با توجه به شکل ۳ بین MUN و SUN همبستگی نسبتاٌ بالای وجود دارد.
.
مواد و روش ها
۱- تعداد تیمارهای مورد آزمایش را تعیین می کنیم.
۲- خوراک مورد استفاده در گله را به صورت جیره کاملاٌ مخلوط شده، شامل علوفه و کنسانتره در سه وعده، پس از شیردوشی در اختیار دام ها قرار می دهیم.
۳- اطلاعات تولید و تولید مثلی مانند تاریخ زایش، تاریخ تلقیح منجر به آبستنی، حجم شیر روزانه و درصد چربی شیر را از گاوداری استخراج می کنیم.
۴- متوسط MUN سه ماه اول پس از زایمان را به عنوان میزان MUN هر گاو محاسبه می گردد.
۵- اندازه گیری نیتروژن با منشاء اوره در شیر با استفاده از روش آزمایش مادون قرمز صورت پذیرد و سایر ترکیبات شیر را با استفاده از دستگاه میلکواسکن اندازه می گیرند و داده های بدست آمده را می توان با آنالیز آماری تجزیه و تحلیل کرد.
۶- بعد از آزمایش MUN در آن واحد می توان گاوها را بر اساس مقدار متوسط MUN و از لحاظ دوره شیردهی، میانگین تولید شیر، میزان چربی شیر دسته بندی کرد.
۷- جیره گاوها را جهت مقدار پروتئین، انرژی، چربی، پروتئین قابل هضم و غیر قابل هضم آنالیز می کنند.
۸- گاوها بر اساس زمان فحلی در دو نوبت صبح و عصر تلقیح می شوند و در طی یک دورﮤ چهارهفته ای، هر روز از گاوهای فحل که صبح تلقیح می شوند به اندازه ۱۰ سی سی خون توسط سرنگ پلاستیکی از ورید زیر دم گرفته می شود و بعد سرم خون را توسط سانتریفوژ با دور ۲۰۰۰ در ۲۰ دقیقه جدا کرده و تا زمان سنجش های بیوشیمیایی در فریزر در دمای ۲۰- درجه سانتی گراد نگهداری می کنند. برای نمونه شیر طبق روش SUN انجام می شود.
۹- بعد از بدست آوردن ترکیب مواد خوراکی بصورت درصد مادﮤ خشک، داده های حاصل از آنالیز ترکیبات شیر و صفات تولید مثلی می توان با استفاده از نرم افزارهای آماری ( SASیاSPSS ) تجزیه و تحلیل کرد.
۱۰- گاوها را بر اساس آبستنی و غیر آبستنی به دو گروه تقسیم می کنند و بعد در هر گروه بر اساس سطح تولید، تعداد زایش، فاصله زایش، مقدار MUN و SUN کمتر و بیشتر از میانگین گروهبندی کرده و بعد مدل آماری را برای آنها نوشته و دادها را با آن مدل تفسیر می کنند.
نتایج و بحث
با توجه به اینکه تولید مثل مهمترین عامل در تعیین بازده پرورش دام است و بیشترین درآمد سالانه یک دامدار از تولید مثل حاصل می شود. لذا افزایش میزان تولید مثل مؤثرترین اقدام در افزایش بهره وری گله می باشد. باتلر و همکاران (۱۹۹۶) غلظت اوره خون در روز تلقیح را برای گاوهایی که آبستن شدند و آنهایی که آبستن نشدند، به ترتیب در دامنه ۱۸٫۷۶-۱۸٫۱ و ۲۰٫۷۶-۲۰٫۱ میلی گرم بر دسی لیتر گزارش کردند.
جردن و همکاران (۱۹۸۳) پیشنهاد کردند که افزایش غلظت اوره با اثر بر فعالیت جسم زرد و کاهش ترشح پروژسترون باعث کاهش باروری می گردد. گر و همکاران (۲۰۰۴) نشان دادند که به ازای افزایش ۱۰ میلی گرم در دسی لیتر MUN، نرخ آبستنی پس ازاولین تلقیح ۲ تا ۴ درصد کاهش می یابد. پراکستان و همکاران (۱۹۸۹) دریافتند زمانی که میزان پروتئین خام جیره از ۱۷ – ۱۲٫۶ درصد بیشتر شود، سطوح SUN افزایش یافته و نرخ آبستنی به میزان ۱۳ درصد کاهش می یابد. گوستاوسن و پالمکوئیست (۱۹۹۳) مشاهده کردند که وقتی تغذیه گله یک نوبت در روز انجام شود، تغییرات قابل توجهی در غلظت اوره در طول روز مشاهده می شود. در حالی که وقتی تغذیه در دفعات بیشتری صورت گیرد، نوسانات روزانه کمتر است. پیشنهاد کردند که زمان نمونه گیری شیر یا خون در طول روز نسبت به زمان خوراک دهی می تواند اثر قابل توجهی در مقادیر اوره خون و شیر اندازه گیری شده، داشته باشد. آنها حداکثر غلظت اوره را در حدود ۳ ساعت بعد از مصرف خوراک دهی مشاهده کردند.
فرگوسن و چالوپا (۱۹۸۹) گزارش کردند که فرآورده های فرعی متابولیسم نیتروژن مانند اوره ممکن است وظیفه محور هیپوتالاموس – هیپوفیز تخمدان را تغییر دهند، بنابراین توان تولید مثلی را کاهش می دهند. تمام عواملی که روی اورﮤ موجود در خون تأثیر می گذارند، می توانند اورﮤ موجود در شیر را نیز تحت تأثیر قرار دهند. از این دسته عوامل می توان مصرف پروتئین قابل تجزیه در شکمبه، مصرف پروتئین غیر قابل تجزیه در شکمبه، انرژی مصرفی، آب مصرفی، فعالیت کبدی و میزان دفع ادرار را ذکر نمود. با توجه به عوامل مذکور نقش تغذیه حیوان بر میزان MUN بسیار مهمتر از شکم زایش است. در آزمایش جردن و همکاران (۱۹۸۳) غلظت آمونیاک و اوره خون و اوره ترشحات رحمی در گاوهای که با ۲۳% پروتئین خام تغذیه شده بودند نسبت به آنهایی که با ۱۲% پروتئین خام تغذیه شده بودند بالاتر بود. مصرف پروتئین بالا باعث تغییر غلظت منیزیوم، پتاسیم و فسفر در ترشحات رحمی در مرحله جسم زرد می شود. کانفیلد و همکاران (۱۹۹۰) گزارش کردند که میزان اوره خون در گاوهای که آبستن شده بودند کمتر از گاوهایی بود که آبستن نشده بودند.
محرری (۲۰۰۴) نقش کربوهیدراتهای غیرالیافی و پروتئین قابل تجزیه در شکمبه را در میزان MUN شیر تولیدی بسیار مهمتر از میزان شیر و هفته شیردهی معرفی کرده است.
.
پیشنهادات
با توجه به مطالب عنوان شده در رابطه با اهمیت تولید مثل و نرخ آبستنی در گاوهای شیرده و تعیین غلظت مناسب SUN و MUN امکان استفاده بهینه از اوره به عنوان منبع ازت غیر پروتئینی و ارزان قیمت در جیره گاوهای شیرده فراهم می شود. همچنین با بهبود میزان نرخ آبستنی در گله ها می توان بازده اقتصادی واحدهای دامپروری را افزایش داد. بنابراین توصیه می کنم که پروتئین را بیش از سطح ۲۲ درصد آن هم برای گاوهای خیلی پر تولید بیشتر نکنید. نتایج حاصل از این مطالعه، لزوم و اهمیت توجه به تغذیه و باروری گاوهای زایش اول را می تواند نشان بدهد. بطوری که برای کسب حداکثر باروری، باید با تأمین بیشتر منابع انرژی در سطح شکمبه ای، کاهش سطح و یا تغییر نوع پروتئین مصرفی، مقدار MUN را به حدود ۱۲ تا ۱۶ میلی گرم در دسی لیتر رساند. به طور کلی اگر مقدار MUN در شیر کمتر از حد طبیعی باشد، علامت کمبود پروتئین (قابل تجزیه و یا غیر قابل تجزیه) در جیره غذایی حیوان است. این اشکال را می توان با افزایش پروتئین موجود در جیره غذایی حیوان بر طرف نمود که در ضمن سبب افزایش تولید شیر نیز می شود. ولی اگر MUN بیش از حد نرمال باشد علت آن دو عامل مختلف هست:
۱- زیاد بودن MUN می تواند به دلیل کمبود انرژی مورد نیاز برای فرآیند هضم پروتئین باشد. ۲- مصرف بیش از حد پروتئین قابل تجزیه و یا غیر قابل تجزیه ( UDP و NDP ) سبب تولید بیش از حد اوره در شکمبه می شود. برای این مشکل در حالت اول حیوان را با کنسانتره با انرژی زیاد تغذیه نموده و یا اینکه ماده غذایی پر انرژی را به نحوی تغییر داده که بیشتر با نوع پروتئین مصرفی تطابق داشته باشد. مثلاٌ جو را کمی بیشتر آسیاب کرده تا قابلیت هضم آن برای حیوان بیشتر شود. درحالت دوم باید جیرۀ غذایی را به طریقی متعادل نمود که پروتئین بیش از حد برای حیوان تأمین نشود. در هر دو حالت مقدار تولید نیز افزایش و در ضمن هزینه تولید نیز بهتر کنترل می شود.
پس به نظر می آید که تعیین MUN در زمان های مختلف دورۀ شیردهی گاوشیری اطلاعات مناسبی در مورد چگونگی هضم انرژی و پروتئین در شکمبه در اختیار دامپرور قرار می دهد. در ضمن با استفاده از این اطلاعات می توان هزینه غذا را کنترل نمود.
می توان پیشنهاد کرد که سطوح بالای اورۀ خون بر باروری اثر منفی دارد و این اثر می تواند از طریق تغییر غلظت هورمون های استروئیدی اعمال شود. اندازه گیری MUN در سطح عملی می تواند برای کنترل سطح SUN گاوهای شیری استفاده شود.

ادامه مطلب ...