کارافرین نمونه
صنعت برتر
کنسانتره شتر
کنسانتره بز
شترمرغ
تفاهم گهردانه و ایزی بایو
افتخارات شرکت
بنر قرمز افغان
کلیه محصولات جم پرو
کیفیت برتر

مطالب منتشر شده در دسته ی "مقالات"

مدیریت پرورش بلدرچین ژاپنی

مدیریت پرورش بلدرچین ژاپنی

بلدرچین ژاپنی جزء حیوانات مقاومی می‌باشد که می‌توان آن را در قفس‌های کوچک نگهداری نمود. هزینه نگهداری و پروش این پرنده پایین است. این پرندگان تحت تاثیر بیماری‌های سایر پرندگان قرار می‌‌گیرند اما در برابر بیماری‌ها مقاوم هستند. بلدرچین در حدود سن ۶ هفتگی به بلوغ می‌رسد و در ۵۰ روزگی به طور کامل تخم‌ می‌گذارد. چنانچه مراقبت و پرورش پرنده مناسب باشد، پرنده می‌تواند تا ۲۰۰ تخم در سال اول تخم‌گذاری تولید کند. طول دوره زندگی پرنده حدود ۲ الی ۵/۲ سال می‌باشد. چنانچه پرنده برای وزن بدن انتخاب ژنتیکی شده باشد، وزن نر بالغ آن به حدود ۱۴۰-۱۰۰ گرم می‌رسد، در حالی‌که وزن پرنده ماده مقداری بیشتر در حدود ۱۶۰-۱۲۰ گرم است.  ادامه مطلب

ادامه مطلب ...
تو لک بری در مرغان تخمگذار

تو لک بری در مرغان تخمگذار

برنامه ای ضروری و موثر برای گله های تخمگذار تجارتی می باشد که به تولید زودتر از موعد گرایش دارند و به عنوان یک روش استاندارد در گله های مادر تخمگذار مورد توجه قرار گرفته است طی ده سال گذشته مشاهده شده که گله های تخمگذار سفید و قهوه ای همواره زودتر از موعد شروع به تولید می کنند و به عبارت دیگر بلوغ زودرس دارند این مسئله بیشتر در نتیجه فعالیت متخصصان ژنتیک و اصلاح نژاد می باشد ادامه مطلب

ادامه مطلب ...
مکانیسم ایمنی در طیور

مکانیسم ایمنی در طیور

ایمنی توانایی مقاومت در برابر بیماریهاست. بایستی توجه داشت که برای هر نوع بیماری، ایمنی اختصاصی وجود دارد. ایمنی در واقع قسمتی از دفاع (مقاومت) بدن در برابر بیماریهاست. البته بایستی خاطرنشان کرد که بدن در برابر بسیاری از بیماری ها ایمنی ندارد و یا حداقل هنوز ایمنی بدن در برابر برخی از بیماری ها ناشناس می باشد.
ادامه مطلب

ادامه مطلب ...
اثرات نیتروژن اوره ای شیر و خون بر روی صفات تولید مثلی در گاوهای شیری

اثرات نیتروژن اوره ای شیر و خون بر روی صفات تولید مثلی در گاوهای شیری

مقدمه
نرخ آبستنی گاوهای شیرده از مهمترین شاخص های مؤثر بر اقتصادی بودن واحدهای پرورش محسوب می شود. تغذیه استاندارد بویژه پروتئین جیره یکی از عوامل مؤثر بر آبستنی دام ها به حساب می آید. افزایش پروتئین جیره باعث افزایش تولید شیر و مصرف خوراک می شود که این روش تغذیه ای منجر به کاهش باروری می شود. همزمان با افزایش تولید شیر، سیر نزولی در باروری گاوهای شیری اتفاق می افتد که این می تواند ناشی از مشکلات تغذیه ای در دوران پس از زایش باشد. پروتئین بیش از نیاز شیردهی اثرات منفی بر روی تولید مثل دارد، این پروتئین اضافی می تواند از دو منبع تأمین بشود: گاو

۱- منابع ازت غیر پروتئینی (NPN) 2- پروتئین مازاد بر مصرف. برخی از محققین نشان دادند که بین نیتروژن اوره ای شیر (MUN) و نیتروژن اوره ای خون (SUN) همبستگی زیادی وجود دارد. بعد از تغذیه، زمانی که SUN در حال افزایش است، MUN پایین بوده و هنگامی که SUN درحال کاهش است، MUN افزایش می یابد. نیتروژن اوره شیر و خون هر دو معرف تولید اوره توسط کبد هستند. بعضی محققین معتقدند که غلظت اوره موجود در شیر می تواند تابع وزن بدن دام باشد. بنابراین دام های که وزن بیشتری دارند دارای غلظت اوره بیشتری هستند. افزایش سطح اوره در بافتهای دستگاه تولید مثلی باعث کاهش PH و تغییر غلظت یونها می شود، که این باعث شرایط نامساعد محیط رحم برای جنین می گردد.
اثرات اوره بر مراحل اولیه رشد جنینی در طی انتقال آن در طول لوله رحم بسیار قابل توجه است. بنابراین تأثیر میزان MUN و SUN بر نرخ آبستنی و یا تعیین غلظت مناسب MUN و SUN به عنوان یکی از چالش های مهم در تولید مثل دامها محسوب می شود.
.
فاکتورهای SUN و اثرات آن بر تولید مثل
میزان اوره سرم خون با استفاده از کیت سنجش اوره بوسیله دستگاه اتوآنالایزر تعیین می شود. SUN تحت تأثیر سطوح پروتئین خام و ترکیب کربوهیدراتهای جیره قرار دارد. سطح اوره پلاسما می تواند بیانگر پروتئین جیره و کنترل بازده تولید مثلی باشد. جیره با پروتئین بالا باعث افزایش آن می شود و افزایش بیش ازحد SUN بر روی اسپرم، تخمک یا رویان اثر منفی داشته که باعث کاهش باروری می شود. غلظت بالای SUN در حیوان ماده باعث کاهش PH رحمی و تولید پروستاگلندین شده که نتیجه این باعث کاهش باروری می شود. نتایج پژوهش ها نشان می دهد که غلظت که غلظت SUN بیشتر از ۲۰ میلی گرم در دسی لیتر باعث کاهش نرخ آبستنی در گاوهای شیرده می شود. فرگوسن و همکاران (۱۹۹۳) اعلام کردند که افزایش اوره سرم خون بیش از ۱۴٫۹ میلی گرم در دسی لیتر، همراه با کاهش میزان آبستنی است.

با توجه به شکل (۱) میزان آبستنی گاوهایی که نیتروژن اورﮤ خون آنها بالاتر از میانگین هست بطور معنی داری پایین تر از گاوهایی بود که سطح اورﮤ خون آنها پایین تر از میانگین بود.
باتلر و همکاران (۱۹۹۶) دریافتند که مقادیر بیش از ۱۹ میلی گرم در دسی لیتر نیتروژن اوره در پلاسما و شیر، موجب کاهش ۲۰ درصدی راندمان آبستنی گاوهای شیری پس از تلقیح شده است.
.
روش های اندازه گیری MUN و فاکتورهای مؤثر در آن و اثرات آن بر صفات تولید مثل
۱- استفاده از اسپکتوفتومتر: در این روش نمونه حاوی اوره تحت تأثیر آنزیم اوره آز قرار گرفته و اوره به آمونیاک تبدیل می شود و با اضافه کردن معرف رنگی میزان غلظت آن با استفاده از اسپکتوفتومتر مشخص می شود.
۲- استفاده از معرف رنگی و دی استیل مونوکزامین: در این روش اوره به آمونیاک تبدیل شده و با اضافه کردن محلول رنگی به آن و با مقایسه رنگ حاصل با کاغذهای رنگی از پیش آماده به محدوده میزان اوره پی می بریم. اصلی ترین عامل مؤثر بر میزان MUN تغذیه می باشد. افزایش پروتئین جیره تأثیر معنی داری در افزایش میزان MUN دارد. آزمایشات صورت گرفته نشان می دهد که افزایش میزان انرژی جیره، باعث کاهش MUN می شود. این امر بدین دلیل می باشد که در حضور انرژی قابل دسترس در شکمبه، عمل بیوسنتز در شکمبه در جهت آنابولیک بوده و آمونیاک بیشتر در جهت تولید پروتئین میکروبی صرف می شود. آمونیاک کمی وارد خون شده و در کل باعث کاهش MUN می شود. میزان MUN با میزان درصد چربی شیر رابطه مستقیم دارد، به گونه ای که افزایش میزان MUN با افزایش درصد چربی شیر همراه است. علت این افزایش در اثر افزایش دیوارﮤ سلولی حاصل از علوفه جیره می باشد. که در این صورت میزان پروتئین حل شده در شکمبه نیز افزایش می یابد.
مصرف مواد غذایی حاوی نیتروژن غیر پروتئینی بالا باعث افزایش MUN شده و این امر به دلیل آزاد شدن نیتروژن بیش از حد معمول و مورد نیاز باکتریها در شکمبه و عدم کارآیی میکروارگانیسم ها در مصرف آن می باشد که منجر به افزایش MUN می شود. مدل های تغذیه ای (روش جیره کاملاٌ مخلوط و روش مصرف علوفه و کنسانتره) نیز می تواند بر میزان MUN اثر گذار باشد.
امروزه با افزایش تولید شیر دامها میل به استفاده از جیره های حاوی پروتئین قابل هضم و غیر قابل هضم بالا بیشتر شده است که متأسفانه با کاهش در میزان باروری و پایین بودن تولید مثل همراه است، به گونه ای که مصرف پروتئین خام مازاد و تولید اوره زیاد در خون با تغییر در فیزیولوژی تخمدان و رحم باعث کاهش میزان لانه گزینی و در کل کاهش باروری می شود. در طی تحقیقات صورت گرفته PH رحم در حالت طبیعی در روز اول فحلی ۶٫۸ بوده که در روز هفتم فحلی به ۷٫۱ می رسد. در صورتی که مصرف پروتئین مازاد باشد این افزایش PH صورت نگرفته و باعث کاهش در میزان باروری می شود.

طی آزمایشات انجام شده بهترین دامنه برای میانگین MUN گله محدودﮤ ۱۰ الی ۱۴ میلی گرم در دسی لیتر عنوان شده است. علت استفاده از MUN نمونه برداری راحت تر شیر می باشد. همچنین با استفاده از این شاخص و کنترل نیتروژن مصرفی دام می تواند از هدر رفتن نیتروژن و دفع نیتروژن مازاد به محیط و ایجاد آلودگی محیط زیست جلوگیری کرد. MUN بین هفته های اول تا سوم شیردهی افزایش می یابد. بعد از هفته سوم شیردهی میزان آن به تعادل رسیده و معمولا ٌبین ۲۰-۲۲ میلی گرم در دسی لیتر باقی می ماند. بنابراین از MUN می توان به عنوان یک ابزار علمی جهت کنترل پروتئین خام و انرژی مصرفی نسبت به احتیاجات دام استفاده نمود.
اثرات افزایش میزان MUN و SUN ممکن است:
۱- عملکرد تولید مثلی را کاهش دهند.
۲- احتیاجات انرژی را افزایش دهند.
۳- چون مکمل های پروتئینی گرانترین بخش جیره هستند، لذا هزینه تغذیه را بالا می برند.
۴- دفع نیتروژن اضافی و آلودگی منابع آبی را به دنبال داشته باشند. .
.
با توجه به شکل ۲ مقایسه میزان آبستنی بین دو سطح مختلف اوره شیر، مشابه با نتایج اوره خون بود. گاوهای که میزان اوره شیر آنها بالاتر از ۱۳ میلی گرم در دسی لیتر بود. میزان آبستنی پایین تری نسبت به گاوهای دارای میزان اوره شیر پایین تر از میانگین داشتند (۳۱% در برابر ۵۱%، ۵%>P)
با توجه به شکل ۳ بین MUN و SUN همبستگی نسبتاٌ بالای وجود دارد.
.
مواد و روش ها
۱- تعداد تیمارهای مورد آزمایش را تعیین می کنیم.
۲- خوراک مورد استفاده در گله را به صورت جیره کاملاٌ مخلوط شده، شامل علوفه و کنسانتره در سه وعده، پس از شیردوشی در اختیار دام ها قرار می دهیم.
۳- اطلاعات تولید و تولید مثلی مانند تاریخ زایش، تاریخ تلقیح منجر به آبستنی، حجم شیر روزانه و درصد چربی شیر را از گاوداری استخراج می کنیم.
۴- متوسط MUN سه ماه اول پس از زایمان را به عنوان میزان MUN هر گاو محاسبه می گردد.
۵- اندازه گیری نیتروژن با منشاء اوره در شیر با استفاده از روش آزمایش مادون قرمز صورت پذیرد و سایر ترکیبات شیر را با استفاده از دستگاه میلکواسکن اندازه می گیرند و داده های بدست آمده را می توان با آنالیز آماری تجزیه و تحلیل کرد.
۶- بعد از آزمایش MUN در آن واحد می توان گاوها را بر اساس مقدار متوسط MUN و از لحاظ دوره شیردهی، میانگین تولید شیر، میزان چربی شیر دسته بندی کرد.
۷- جیره گاوها را جهت مقدار پروتئین، انرژی، چربی، پروتئین قابل هضم و غیر قابل هضم آنالیز می کنند.
۸- گاوها بر اساس زمان فحلی در دو نوبت صبح و عصر تلقیح می شوند و در طی یک دورﮤ چهارهفته ای، هر روز از گاوهای فحل که صبح تلقیح می شوند به اندازه ۱۰ سی سی خون توسط سرنگ پلاستیکی از ورید زیر دم گرفته می شود و بعد سرم خون را توسط سانتریفوژ با دور ۲۰۰۰ در ۲۰ دقیقه جدا کرده و تا زمان سنجش های بیوشیمیایی در فریزر در دمای ۲۰- درجه سانتی گراد نگهداری می کنند. برای نمونه شیر طبق روش SUN انجام می شود.
۹- بعد از بدست آوردن ترکیب مواد خوراکی بصورت درصد مادﮤ خشک، داده های حاصل از آنالیز ترکیبات شیر و صفات تولید مثلی می توان با استفاده از نرم افزارهای آماری ( SASیاSPSS ) تجزیه و تحلیل کرد.
۱۰- گاوها را بر اساس آبستنی و غیر آبستنی به دو گروه تقسیم می کنند و بعد در هر گروه بر اساس سطح تولید، تعداد زایش، فاصله زایش، مقدار MUN و SUN کمتر و بیشتر از میانگین گروهبندی کرده و بعد مدل آماری را برای آنها نوشته و دادها را با آن مدل تفسیر می کنند.
نتایج و بحث
با توجه به اینکه تولید مثل مهمترین عامل در تعیین بازده پرورش دام است و بیشترین درآمد سالانه یک دامدار از تولید مثل حاصل می شود. لذا افزایش میزان تولید مثل مؤثرترین اقدام در افزایش بهره وری گله می باشد. باتلر و همکاران (۱۹۹۶) غلظت اوره خون در روز تلقیح را برای گاوهایی که آبستن شدند و آنهایی که آبستن نشدند، به ترتیب در دامنه ۱۸٫۷۶-۱۸٫۱ و ۲۰٫۷۶-۲۰٫۱ میلی گرم بر دسی لیتر گزارش کردند.
جردن و همکاران (۱۹۸۳) پیشنهاد کردند که افزایش غلظت اوره با اثر بر فعالیت جسم زرد و کاهش ترشح پروژسترون باعث کاهش باروری می گردد. گر و همکاران (۲۰۰۴) نشان دادند که به ازای افزایش ۱۰ میلی گرم در دسی لیتر MUN، نرخ آبستنی پس ازاولین تلقیح ۲ تا ۴ درصد کاهش می یابد. پراکستان و همکاران (۱۹۸۹) دریافتند زمانی که میزان پروتئین خام جیره از ۱۷ – ۱۲٫۶ درصد بیشتر شود، سطوح SUN افزایش یافته و نرخ آبستنی به میزان ۱۳ درصد کاهش می یابد. گوستاوسن و پالمکوئیست (۱۹۹۳) مشاهده کردند که وقتی تغذیه گله یک نوبت در روز انجام شود، تغییرات قابل توجهی در غلظت اوره در طول روز مشاهده می شود. در حالی که وقتی تغذیه در دفعات بیشتری صورت گیرد، نوسانات روزانه کمتر است. پیشنهاد کردند که زمان نمونه گیری شیر یا خون در طول روز نسبت به زمان خوراک دهی می تواند اثر قابل توجهی در مقادیر اوره خون و شیر اندازه گیری شده، داشته باشد. آنها حداکثر غلظت اوره را در حدود ۳ ساعت بعد از مصرف خوراک دهی مشاهده کردند.
فرگوسن و چالوپا (۱۹۸۹) گزارش کردند که فرآورده های فرعی متابولیسم نیتروژن مانند اوره ممکن است وظیفه محور هیپوتالاموس – هیپوفیز تخمدان را تغییر دهند، بنابراین توان تولید مثلی را کاهش می دهند. تمام عواملی که روی اورﮤ موجود در خون تأثیر می گذارند، می توانند اورﮤ موجود در شیر را نیز تحت تأثیر قرار دهند. از این دسته عوامل می توان مصرف پروتئین قابل تجزیه در شکمبه، مصرف پروتئین غیر قابل تجزیه در شکمبه، انرژی مصرفی، آب مصرفی، فعالیت کبدی و میزان دفع ادرار را ذکر نمود. با توجه به عوامل مذکور نقش تغذیه حیوان بر میزان MUN بسیار مهمتر از شکم زایش است. در آزمایش جردن و همکاران (۱۹۸۳) غلظت آمونیاک و اوره خون و اوره ترشحات رحمی در گاوهای که با ۲۳% پروتئین خام تغذیه شده بودند نسبت به آنهایی که با ۱۲% پروتئین خام تغذیه شده بودند بالاتر بود. مصرف پروتئین بالا باعث تغییر غلظت منیزیوم، پتاسیم و فسفر در ترشحات رحمی در مرحله جسم زرد می شود. کانفیلد و همکاران (۱۹۹۰) گزارش کردند که میزان اوره خون در گاوهای که آبستن شده بودند کمتر از گاوهایی بود که آبستن نشده بودند.
محرری (۲۰۰۴) نقش کربوهیدراتهای غیرالیافی و پروتئین قابل تجزیه در شکمبه را در میزان MUN شیر تولیدی بسیار مهمتر از میزان شیر و هفته شیردهی معرفی کرده است.
.
پیشنهادات
با توجه به مطالب عنوان شده در رابطه با اهمیت تولید مثل و نرخ آبستنی در گاوهای شیرده و تعیین غلظت مناسب SUN و MUN امکان استفاده بهینه از اوره به عنوان منبع ازت غیر پروتئینی و ارزان قیمت در جیره گاوهای شیرده فراهم می شود. همچنین با بهبود میزان نرخ آبستنی در گله ها می توان بازده اقتصادی واحدهای دامپروری را افزایش داد. بنابراین توصیه می کنم که پروتئین را بیش از سطح ۲۲ درصد آن هم برای گاوهای خیلی پر تولید بیشتر نکنید. نتایج حاصل از این مطالعه، لزوم و اهمیت توجه به تغذیه و باروری گاوهای زایش اول را می تواند نشان بدهد. بطوری که برای کسب حداکثر باروری، باید با تأمین بیشتر منابع انرژی در سطح شکمبه ای، کاهش سطح و یا تغییر نوع پروتئین مصرفی، مقدار MUN را به حدود ۱۲ تا ۱۶ میلی گرم در دسی لیتر رساند. به طور کلی اگر مقدار MUN در شیر کمتر از حد طبیعی باشد، علامت کمبود پروتئین (قابل تجزیه و یا غیر قابل تجزیه) در جیره غذایی حیوان است. این اشکال را می توان با افزایش پروتئین موجود در جیره غذایی حیوان بر طرف نمود که در ضمن سبب افزایش تولید شیر نیز می شود. ولی اگر MUN بیش از حد نرمال باشد علت آن دو عامل مختلف هست:
۱- زیاد بودن MUN می تواند به دلیل کمبود انرژی مورد نیاز برای فرآیند هضم پروتئین باشد. ۲- مصرف بیش از حد پروتئین قابل تجزیه و یا غیر قابل تجزیه ( UDP و NDP ) سبب تولید بیش از حد اوره در شکمبه می شود. برای این مشکل در حالت اول حیوان را با کنسانتره با انرژی زیاد تغذیه نموده و یا اینکه ماده غذایی پر انرژی را به نحوی تغییر داده که بیشتر با نوع پروتئین مصرفی تطابق داشته باشد. مثلاٌ جو را کمی بیشتر آسیاب کرده تا قابلیت هضم آن برای حیوان بیشتر شود. درحالت دوم باید جیرۀ غذایی را به طریقی متعادل نمود که پروتئین بیش از حد برای حیوان تأمین نشود. در هر دو حالت مقدار تولید نیز افزایش و در ضمن هزینه تولید نیز بهتر کنترل می شود.
پس به نظر می آید که تعیین MUN در زمان های مختلف دورۀ شیردهی گاوشیری اطلاعات مناسبی در مورد چگونگی هضم انرژی و پروتئین در شکمبه در اختیار دامپرور قرار می دهد. در ضمن با استفاده از این اطلاعات می توان هزینه غذا را کنترل نمود.
می توان پیشنهاد کرد که سطوح بالای اورۀ خون بر باروری اثر منفی دارد و این اثر می تواند از طریق تغییر غلظت هورمون های استروئیدی اعمال شود. اندازه گیری MUN در سطح عملی می تواند برای کنترل سطح SUN گاوهای شیری استفاده شود.

ادامه مطلب ...
نقش ویتامین ها در تقویت و تحریک سیستم ایمنی

نقش ویتامین ها در تقویت و تحریک سیستم ایمنی

ویتامین A
ویتامین A معروف به رتینول از نظر شیمیایی یک الکل منوهیدریک غیراشباع می باشد. محل اصلی جذب ویتامین A در مخاط ابتدای روده باریک می باشد. شکل فعال فیزیولوژیکی ویتامین A به وسیله پروتئین ناقل ویژه ای که اصطلاحا” ((پروتئین متصل شونده با رتینول)) نام دارد از کبد جابجا می گردد. بیش از ۹۵ درصد ویتامین A در کبد و مقدار کمی از آن در بافت های چربی ، ریه و کلیه ها ذخیره می شوند. همچنین رتینول در کبد کنژوگه شده و از طریق صفرا دفع می شود. از جمله فعالیت های متابولیسمی که ویتامین A در آن نقش دارد می توان به بینایی ، تولید مثل ، حفظ غشاهای مخاطی ، نقش کوآنزیمی و هورمونی ، سنترموکوپلی ساکاریدها ، رشد استخوان ، سنتر کورتیکوستروئیدها ، تنظیم فشار مایع مغزی نخاعی ، فیزیولوژی غده تیروئید و نقش در متابولیسم مواد اشاره نمود. ادامه مطلب

ادامه مطلب ...
۱۰ استراتژی برای بهبود عملکرد گاوها اوایل شیردهی برای اوج بالاتر تولید شیر

۱۰ استراتژی برای بهبود عملکرد گاوها اوایل شیردهی برای اوج بالاتر تولید شیر

خشک کردن گاوها یک شروع خوب و انتخاب مسیر موفق در اوایل شیردهی به منظور حفظ سلامت و عملکرد گاو مهم است و تاثیر قابل توجهی در عملکرد تولید مثلی و سودآوری گاوها دارد.
اوج تولید شیر به عنوان بیشترین میزان تولید شیر روز ثبت شده در ۱۵۰ روز اول یک گاو شیری (DIM) تعریف شده و در طول تاریخ به عنوان یک معیار برای تعیین موفقیت دوره خشکی و تغذیه اوایل شیردهی و مدیریت استفاده می شود. همچنین اوج تولید شیر نشانه ای از پاسخ گاو به چگونگی مدیریت تغذیه گاو در دوره خشک، زایمان و دوره اوایل شیردهی می باشد.
بیشتر گاوها در بین ۴۵ تا ۹۰ روز شیردهی (DIM) به اوج تولید شیر می رسند و سپس به آرامی تولید شیر در طول زمان کاهش می‌یابد.
معمولا ذکر شده که هر نیم کیلو اوج شیر اضافی سبب می شود که تولید شیر ۱۰۰ تا ۱۵۰ کیلو برای کل دوره شیردهی بیشتر شود. ادامه مطلب

ادامه مطلب ...
اختلاف کاتیون – آنیون جیره و اثر آن بر تب شیر

اختلاف کاتیون – آنیون جیره و اثر آن بر تب شیر

PH خون گاو ۷٫۳۱ تا ۷٫۳۵ است. شرایط خیلی اسیدی یا خیلی بازی ٬ شکل پروتئین ها ی سلولی ٬ به ویژه آن دسته که در سطح سلول قرار دارند را تغییر می دهند . این شرایط بازی یا اسیدی ٬ غشای سلول را تخریب کرده و جریانی از یون ها و مایعات خارج سلولی به درون سلول اتفاق می افتند و در نهایت از بین می روند. ادامه مطلب

ادامه مطلب ...
اصول اداره یک واحد پرورش گوسفند

اصول اداره یک واحد پرورش گوسفند

مسئولیت تولید به عهده مدیر است. چنانچه مدیران، دوراندیش بوده و پشتکار داشته باشند، آن مؤسسه دامداری حداکثر راندمان را خواهد داشت. مدیر باید نسبت به تعویض به موقع وسایل، زمان کشتار دام ها، خرید دام و بازاریابی مناسب تصمیم بگیرد. مدیر باید مسائل و مشکلات را با کارگرانی (که مستقیماً با واحدهای مربوطه کار می‌کنند) در میان گذاشته و بحث کرده و چاره‌اندیشی کند. یک مدیر خوب با وجودی که در اجرای مو به موی مقررات به طور صحیح سخت‌گیر است ولی باید به درد دل کارگران رسیدگی کند و مشکلات رفاهی آنها را مرتفع سازد. یک مدیر دامداری باید علاوه بر مسلط بودن به دانش مدیریت باید به امور تخصصی در دامداری آشنا باشد.
مدیریت نگهداری میش های داشتی 
مدیریت گله‌ها به امکانات و شرایط موجود بستگی دارد. چنانچه در اداره گله‌ از اصول علمی استفاده شود، نگهداری میش های داشتی به خاطر دو محصول (بره و پشم) بسیار اقتصادی است.
در مرحله قبل از جفت گیری احتیاجات میش های داشتی را می توان فقط از مرتع تأمین کرد و معمولاً در این دوره میش ها لاغر به نظر می‌رسند. بهبود وضعیت غذایی میش ها در مرحله قبل از جفت‌گیری (فلاشینگ) باعث افزایش میزان تخمک اندازی، جلو افتادن فصل جفت‌گیری، طولانی شدن دوره فحلی، افزایش بره‌زایی و دوقلوزایی و همچنین کاهش تعداد میش های قصر (غیر آبستن) می‌گردد. تغذیه متعادل در دوره جفت‌گیری به دلیل تأثیر مهمی بر نسبت آبستنی و بره‌زایی دارد از اهمیت خاصی برخوردار است.
میش ها در دوره آبستنی (بویژه از سه ماهگی به بعد) به مراقبت بیشتری نیاز دارند. تأمین مواد مغذی در ۴ هفته آخر، آبستنی به خاطر رشد سریع جنین اهمیت دارد و کمبود این مواد باعث بروز بیماری های متابولیکی از جمله مسمومیت آبستنی می‌شود. تغذیه با علوفه مرغوب و کنسانتره احتیاجات نگهداری و آبستنی میش ها را تأمین می‌کند.
پرکارترین دوره نگهداری از میش های داشتی، در فصل زایش است در این زمان باید تعدادی کارگر کمکی به کار گرفت و به صورت شبانه‌روزی از میش ها مراقبت نمود. عدم توجه کافی به میش ها و بره‌های تازه متولد شده سبب بروز خسارتهای اقتصادی شدید می‌شود.
دوره شیردهی میش ها پس از زایمان آغاز می‌شود و ۳ تا ۵ ماه ادامه می‌یابد. در این دوره باید غذای کافی و دارای کیفیت مناسب در اختیار میش ها گذاشته شود. زیرا مشخص شده است که متعادل بودن جیره تأثیر مستقیم بر ترکیب شیر میش ها دارد. البته عوامل دیگری مانند نژاد و خصوصیات فردی میش نیز بر ترکیبات شیر اثر می‌گذارد. در هر صورت چنانچه مقدار و کیفیت شیر میش پایین باشد رشد بره‌های شیرخوار به تأخیر می‌افتد.
مدیریت نگهداری قوچ های داشتی 
هدف از نگهداری قوچ های داشتی جفت‌گیری آنها با میش های گله است. تغذیه مناسب بر تمایل جنسی و کیفیت اسپرم قوچ ها تأثیر دارد. بنابراین علاوه بر علوفه پایه مقداری مواد متراکم نیز باید در جیره آنها منظور شود. کمبود انرژی در جیره قوچ ها باعث غیر طبیعی شدن اسپرماتوزوئیدها می‌شود. تأمین پروتئین کافی باعث افزایش حجم اسپرم می‌شود. از سوی دیگر تغذیه اضافی باعث چاق شدن قوچ ها و کاهش تمایل جنسی آنها می‌گردد. قوچ های جوان از نظر باروری با ارزش‌تر از قوچ های مسن هستند. لذا گله‌داران برای بالا بردن درصد باروری و همچنین کاهش ضریب همخونی هر ۲ تا ۳ سال قوچ های گله را با قوچ های جوان جایگزین می‌کنند. به ازای هر ۲۰ تا ۵۰ رأس میش داشتی باید ۱ رأس قوچ در گله نگهداری شود.

مدیریت تغذیه گوسفند
در سیستم‌های مختلف پرورش گوسفند بالاترین رقم هزینه‌ها، مربوط به خوراک است. جیره گوسفندان باید از نظر راندمان مصرف غذایی و شرایط اقتصادی به گونه‌ای متعادل باشد که بتواند از یک طرف شرایط مطلوب تولید را فراهم کند و از طرف دیگر مشکلات تغذیه‌ای را به حداقل برساند. معمولاً جیره‌های گوسفندان از نظر میزان انرژی کمبود دارد. بنابراین انرژی بیشترین عامل محدودکننده تغذیه در گوسفند به حساب می‌آید. منابع اصلی تأمین انرژی برای گوسفند عبارتند از: علوفه خشک، علف سیلویی، علوفه مرتعی و دانه‌ها(ذرت، جو، گندم و یولاف). تأمین انرژی کافی در اواخر آبستنی میش ها و یا در زمان شیردهی از اهمیت بالایی برخوردار است. استفاده از انرژی خالص (NE) و یا انرژی کل مواد مغذی قابل هضم (TDN) نسبت به مصرف کل خوراک اهمیت بیشتری دارد. علوفه خشک خانواده حبوبات که به طرز صحیح برداشت شده باشند، می‌تواند پروتئین مورد نیاز گوسفندان را تأمین کند. انواع کنجاله‌ها (کنجاله سویا، کنجاله‌ تخم‌پنبه و آفتابگردان) نیز منابع خوبی برای تأمین پروتئین گوسفند محسوب می‌شوند. یکی از منابع ارزان قیمت پروتئین، مواد ازت‌دار غیر پروتئینی نظیر اوره است. زیرا این ترکیبات بخوبی توسط میکروارگانیزمهای شکمبه مصرف شده و به پروتئین میکروبی تبدیل می‌شود، البته در صورت مصرف این ترکیبات باید به موارد زیر توجه داشت:
انرژی کافی و مواد معدنی لازم (کلسیم، گوگرد، آهن،منگنز و کبالت) در اختیار دام قرار گیرد.
اوره نباید بیش از یک‌سوم ازت جیره را تشکیل دهد.
اوره باید به تدریج (یک دوره عادت‌پذیری ۲ تا ۳ هفته‌ای) به جیره خوراکی اضافه شود تا باکتریهای شکمبه فرصت لازم برای عادت‌پذیری پیدا کنند.
مشخص شده است که گوسفند به ویتامین‌های A، D و E نیاز دارد. در گوسفندان بالغ، میکروارگانیزمهای شکمبه قادرند ویتامینهای B کمپلکس و K را بسازند. ویتامین C نیز توسط بافتهای بدن ساخته می‌شود. جیره‌های معمولی گوسفند حاوی مقادیر کافی ویتامین است. در عین حال چنانچه احتمال کمبود ویتامینها وجود داشته باشد از مکمل های ویتامینی در خوراک آنها استفاده می‌گردد.

مدیریت تولیدمثل گوسفند 
آشنایی با مدیریت تولیدمثل در گله‌های داشتی باعث افزایش درصد بره‌زایی، کاهش تعداد میش های قِصِر، افزایش تولید و در نهایت موجب کسب درآمد بیشتر برای گوسفندداران می‌شود. عوامل متعددی بر تولیدمثل میش های داشتی تأثیر دارد که مهمترین آنها عبارتند از: تغذیه، مدت روشنایی، رطوبت نسبی هوا، درجه حرارت محیط، نژاد و بیماری.
تغذیه بیشترین تأثیر را بر بازده تولیدمثل گله دارد. کمبود انرژی باعث کاهش میزان آبستنی و نا منظم بودن دوره جنسی در میش ها می‌شود. تأمین پروتئین کافی در جیره میش ها باعث افزایش درصد بره‌زایی و دوقلوزایی می‌گردد. از بین مواد معدنی کلسیم و فسفر و از ویتامینها، ویتامینهای E، D و A بیشترین تأثیر را بر تولیدمثل گوسفند دارند. مدت روشنایی (فتوپریود) فعالیت تخمدان های میش را تحت تأثیر قرار می‌دهد. رطوبت زیاد نیز توانایی تولیدمثل گوسفندان را کاهش می‌دهد. وراثت، بیماریها و تعداد قوچ در گله از دیگر عوامل مؤثر بر تولیدمثل در گوسفند هستند.
بلوغ جنسی به وزن، سن، نژاد، آب و هوا، فصل تولد و تغذیه بستگی دارد. تجربه نشان داده است که بره‌های پاییزه دیرتر از بره‌های بهاره و نیز نژادهای درشت‌اندام دیرتر از نژادهای کوچک‌اندام به سن بلوغ می‌رسند. بره‌های ماده معمولاً در سن ۱۲- ۵  ماهگی بالغ می‌شوند. توارث و تغذیه اثر زیادی بر سن بلوغ آنها دارد. میش هایی که سن بلوغ پایینی دارند، از دوره تولیدمثل طولانی‌تری برخوردار هستند.
فحلی یا طلب جنسی حالتی است که در میش های بالغ بروز می‌کند و در این هنگام میش ها آمادگی جفت‌گیری و آبستنی را دارند. علایم فحلی در میش ها زیاد واضح نیست و با حضور قوچ بهتر مشخص می‌شود. تمایل به قوچ نر، پرخون و متورم شدن مخاط فرج، خروج مایع شفاف و چسبناک از فرج بارزترین نشانه‌های فحلی در میش است. مدت فحلی در گوسفند از چند ساعت تا چند روز متغیر است و به طور متوسط ۴۸- ۲۴ ساعت طول می‌کشد. مدت فحلی در نژادهای سنگین (گوشتی) کوتاه‌تر از نژادهای سبک است. تخمک‌اندازی معمولاً در اواخر زمان فحلی اتفاق می‌افتد. بر خلاف گاو که در تمام ایام سال فحل می‌شود، میش دارای فحلی فصلی است و تنها در فصول معینی از سال (بهار و پاییز) فحل می‌شود. در فصل جفت‌گیری هر ۱۷ روز یکبار فحلی میش ها تکرار می‌گردد. یکی از ابزارهای مدیریتی که گوسفندداران برای کوتاه کردن طول دوره زایش و تولید بره‌های همسن از آن استفاده می‌کنند، همزمان کردن فحلی است.
روشهای مورد استفاده برای همزمان کردن فحلی عبارتند از:
– خوراندن هورمون پروژسترون روزانه به میزان ۵۰  میلی گرم به ازای هر میش به مدت ۱۶ روز.
– تزریق روزانه هورمون پروژسترون به میش ها
– استفاده از اسفنج آغشته به هورمون پروژسترون
– دو نوبت تزریق پروستاگلاندین به میش ها، به فاصله ۸ روز
– استفاده از تزریق طول مدت روشنایی در شبانه‌روز
فصل جفت‌گیری طبیعی و قوچ‌اندازی در گله در ایران، معمولاً اوایل پاییز است. در مناطقی که علوفه به صورت دایمی در اختیار حیوان باشد می‌توان سالی دو نوبت (بهار و پاییز) قوچ‌اندازی کرد. تغذیه متعادل میش ها در هنگام قوچ‌اندازی، باعث افزایش درصد اوولاسیون و در نهایت بالا رفتن درصد دوقلوزایی می‌گردد.
تعداد میش هایی که در جفت‌گیری طبیعی برای هر قوچ در نظر گرفته می‌شود بستگی به جیره مناسب و شرایط آب و هوای منطقه دارد. قوچ‌ها در فصل جفت‌گیری و به مدت ۶۰- ۵۰ روز در گله می‌مانند. البته در بعضی از گله‌ها قوچ به صورت دایمی در گله وجود دارد.
طول دوره آبستنی گوسفند ۱۴۴ تا ۱۵۲ روز (به طور متوسط ۱۴۷ روز) است. طول دوره آبستنی با دوقلوزایی همبستگی منفی دارد. نژادهای گوشتی نسبت به نژادهای پشمی از طول دوره آبستنی کوتاه تری برخوردار هستند. درجه حرارت بالا باعث کوتاه‌ شدن مدت آبستنی به میزان ۳- ۲ روز می‌شود. عوامل ژنتیکی نیز بر طول مدت آبستنی تأثیر دارند. میش هایی که در دوران آبستنی از شرایط تغذیه مناسب برخوردار بوده و از نظر جثه در وضع مطلوبی باشند، به تنهایی قادر به انجام زایمان هستند. گله‌داران با تجربه در فصل زایمان با مراقبت های شبانه‌‌روزی از گله سعی می‌کنند مشکلات مربوط به زایمان را به حداقل برسانند.
مهمترین علایم و نشانه‌های زایمان میش ها است عبارتند از:
– پرشیر شدن پستانها و قرمز شدن پوست پستان به فاصله ۲ هفته قبل از زایمان.
– کند شدن حرکات میش و یا دراز کشیدن حیوان بر روی زمین.
– ایجاد فرورفتگی در قسمت بالای دم حیوان.
– نرم و براق و پرخون شدن فرج و خارج شدن مایع مخاطی لزج از آن.
البته یکی از نشانه‌های قطعی زایمان ظاهر شدن کیسه آب است. به طوری که در حالت طبیعی معمولاً یک ساعت پس از این نشانه زایش انجام می‌شود.

ادامه مطلب ...
گاومیش

گاومیش

طبق آمار فائو (سازمان خواربار کشاورزی سازمان ملل متحد) تعداد گاومیش جهان ۵/۱۲۶ میلیون راس بود که حدود ۱۲۳ میلیون در قاره آسیا و بقیه در سایر نقاط دنیا زندگی می‌کنند در سال ۱۹۸۱ تعداد گاومیش‌های دنیا ۱۵۰ میلیون راس تخمین زده شده‌است گاومیش در بسیاری از کشورهای جهان یافت می‌شود ولی مهم‌ترین محل پرورش آن قاره آسیا و بخصوص شبه قاره هند است در ایتالیا بیش از ۱۰۰ هزار گاومیش شیرده وجود دارد و پنیر «موزارلا» از شیر این حیوان تهیه می‌شود.
در ایتالیا گاومیش در مجتمع‌های صنعتی نگه داری می‌شود.
طبق آخرین آمار جمعیت گاومیش در ایران ۵۲۱ هزار راس است (برآورد جهت گاومیش ایران سال ۱۳۷۸)
گاومیش در اقتصاد بسیاری از کشورها جایگاه ویژه‌ای دارد و تعداد و پراکندگی جغرافیایی آن هر سال در حال افزایش است از این حیوان برای شخم زدن مزارع بارکش حمل و نقل کارهایی مانند آن استفاده می‌شود. ادامه مطلب

ادامه مطلب ...
ارزش غذایی شیر و مقایسه شیر گاو و گاومیش

ارزش غذایی شیر و مقایسه شیر گاو و گاومیش

شیر کاملترین غذایی است که می تواند مورد استفاده انسان قرار گیرد. به همین منظور یکی از فعالیتهای اساسی دامداری در دنیا پرورش دامهای شیری است. ادامه مطلب

ادامه مطلب ...