عیدنوروز
کنسانتره شتر
کنسانتره بز
شترمرغ
تفاهم گهردانه و ایزی بایو
افتخارات شرکت
بنر قرمز افغان
کلیه محصولات جم پرو
کیفیت برتر

مطالب منتشر شده در دسته ی "علمـــی و پژوهـــشی"

نقش ویتامین ها در تقویت و تحریک سیستم ایمنی

نقش ویتامین ها در تقویت و تحریک سیستم ایمنی

ویتامین A
ویتامین A معروف به رتینول از نظر شیمیایی یک الکل منوهیدریک غیراشباع می باشد. محل اصلی جذب ویتامین A در مخاط ابتدای روده باریک می باشد. شکل فعال فیزیولوژیکی ویتامین A به وسیله پروتئین ناقل ویژه ای که اصطلاحا” ((پروتئین متصل شونده با رتینول)) نام دارد از کبد جابجا می گردد. بیش از ۹۵ درصد ویتامین A در کبد و مقدار کمی از آن در بافت های چربی ، ریه و کلیه ها ذخیره می شوند. همچنین رتینول در کبد کنژوگه شده و از طریق صفرا دفع می شود. از جمله فعالیت های متابولیسمی که ویتامین A در آن نقش دارد می توان به بینایی ، تولید مثل ، حفظ غشاهای مخاطی ، نقش کوآنزیمی و هورمونی ، سنترموکوپلی ساکاریدها ، رشد استخوان ، سنتر کورتیکوستروئیدها ، تنظیم فشار مایع مغزی نخاعی ، فیزیولوژی غده تیروئید و نقش در متابولیسم مواد اشاره نمود. ادامه مطلب

ادامه مطلب ...
پرورش قرقاول

پرورش قرقاول

پرورش قرقاول در سال های اخیر در بسیاری از کشورهای جهان به خاطر استفاده از گوشت، رهاسازی در شکارگاه ها و بهره برداری به صورت شکار به یک شاخه مهم از پرورش پرندگان تبدیل شده است. با آن که پرورش این پرنده در عمل به دلیل ریزه کاری هایش مشکلاتی را در بردارد اما در مقیاس کوچکتر با توجه به قابلیت استفاده از محیط زیست و نادر بودن نوع وحشی آن ، یکی از سودآورترین پرندگان نسبت به دیگر پرندگان همطراز خود است.
قرقاول از جمله پرندگان بومی و نادر در ایران است که در مراتع و بوته‌زارها زندگی می‌کند. این پرنده در زبان محلی تورنگ یا تیرنگ نامیده می‌شود. قرقاول یکی از زیباترین پرندگان ایران است و به نوعی جز مجموعه تنوع زیستی ایران محسوب می‌شود که با تغذیه از دانه‌های گیاهی و حشرات می‌تواند در حفظ محصولات کشاورزی مفید باشد. ادامه مطلب

ادامه مطلب ...
کاهش استرس حرارتی گاوهای شیری با متعادل کردن جیره

کاهش استرس حرارتی گاوهای شیری با متعادل کردن جیره

ایجاد بیش از حد فشار حرارتی بر گاو در اثر درجه حرارت و رطوبت بالای محیط، موجب استرس حرارتی در گاوها می شود. از علایم استرس حرارتی افزایش تنفس های سطحی، باز کردن دهان هنگام تنفس، آویزان کردن زبان، عرق فراوان، کاهش تقریبی ۱۰% تولید شیر و غذای مصرفی در گاوهاست. با افزایش دما از ۳۴ به ۴۰ درجه سانتیگراد و رطوبت از ۵۰ به ۸۰%، گاوها کاهش شدید تولیدی و به طور معمول بیش از ۲۵% را نشان می دهند. استرس حرارتی سبب کاهش تولید و نرخ آبستنی گاوهای شیری در طول تابستان می شود. این خسارات در کاهش مقدار شیر تولیدی، افزایش تعداد روزهای باز و کاهش نرخ گوساله زایی تظاهر می یابد. عقیده بر آن است که دامنه حرارتی گاوهای شیری باید بین ۲۵ تا ۶۵ درجه فارنهایت باشد. در دمای بالاتر از F80 ، مصرف خوراک کاهش می یابد که تأثیر منفی بر تولید خواهد داشت. در دمای F90 یا بالاتر، معمولاً کاهش ۳ تا ۲۰ درصدی در تولید شیر روی خواهد داد. رطوبت همواره نقش قابل توجهی را در استرس حرارتی دارد. میزان خطرآفرین آغاز استرس حرارتی گاو، دمایF 100 و رطوبت ۲۰% می باشد. محدوده کشنده برای گاوهای شیری دمایF100 و رطوبت ۸۰% است.
مصرف خوراک گاو شیری در آب و هوای خیلی گرم به صورت خود به خودی کاهش می یابد. گاوها در اوایل شیردهی به طور سریعتر و شدیدتری تحت تأثیر گرما واقع می شوند. علوفه ها نسبت به جیره غلات گرمای بیشتری تولید می کنند، در نتیجه به کاهش مصرف خوراک کمک می نمایند. جهت رفع کردن این مشکل، در طول تابستان باید علوفه با کیفیت بالا تغذیه شود. بنابراین به جیره نگهداری نیاز کمتری می باشد. (هیچ گاه نباید سطح فیبر جیره در ADF از ۱۸ تا ۱۹% و در NDF از ۲۵ تا ۲۸% کاهش یابد)
اگر مصرف خوراک گاوها در طول استرس حرارتی شان کاهش یابد، بیشتر مواد معدنی مورد نیاز، در حجم کوچکتری از خوراک قرار داده می شوند. روش های کاربردی افزایش دادن غلظت ماده مغذی، خوراک دادن با علوفه مرغوب، خوراک دهی بیشتر با دانه غلات و استفاده از چربی های مکمل می باشد. مواد معدنی در طی ماه های گرم تابستان، به آسانی تخلیه می شود. تنفس و عرق کردن سبب اتلاف بیش از اندازه آب خواهد شد، در نتیجه سطوح مواد معدنی کاهش می یابد. پتاسیم می تواند از ۳/۱% به ۵/۱% ماده خشک کل جیره افزایش پیدا کند، سدیم به ۵/۰% و سطوح منیزیم به ۳% افزایش یابد. اگر علوفه کمتری مصرف شود و علوفه کیفیت بالایی داشته باشد فعالیت نشخوار ممکن است کاهش یابد. تبعاً استفاده به موقع از بافرها در مصرف خوراک، در تعادل PH شکمبه و تولید شیر اهمیت به سزایی دارد. اولین هدف تولید کننده در خوراک دادن، باید مصرف خوراک برای نگهداری و محدود کردن اثر منفی استرس حرارتی بر تولید شیر باشد. توصیه می شود هنگام آب و هوای گرم و مرطوب، تعداد دفعات خوراک دهی در هر روز افزایش یابد. افزایش تعداد دفعات خوراک دهی به گاودار این امکان را می دهد که علایم استرس حرارتی را با دقت بیشتری تشخیص دهد. پیشنهاد دیگر این است که میزان خوراک در دسترس را، در ساعات سرد روز مانند اوایل صبح و یا در بعد از ظهر، افزایش داد. خوراک دادن ۶۰ تا ۷۰ درصد جیره در بین مدت ۸ بعد از ظهر و ۸ صبح، جهت افزایش دادن میزان تولید شیر در آب و هوای داغ، موفقیت آمیز بوده است. قبل از تغییر دادن جیره در ماه های گرم تابستان، جهت اطمینان با متخصص تغذیه مشورت شود. باید به خاطر داشت، استرس بیش از حد گاوها در طی این دوره، اثرات منفی بر سیستم تولید مثلی می گذارد.
تعدیل جیره در آب و هوای گرم برخی مواردی که مدیران، در هنگام خوراک دادن گاوهای شیری شیرده در طی آب و هوای گرم، مد نظر قرار می دهند، دفعات خوراک دهی، زمان خوراک دهی (سردترین زمان روز)، فاصله مساوی بین خوراک دهی (تغذیه گروهی تمام گاوها بدون ایجاد ازدحام)، آب سرد فراوان و جریان هوا می باشد.
کاهش دادن درصد علوفه در جیره (تغذیه بیشتر کنسانتره) می تواند موجب بیشتر شدن جیره های قابل هضم گردد. هر چند، گله های زیادی را با مقدار حداکثری از کنسانتره تغذیه می کنند اما این مسئله موجب بروز مشکلات زیادی برای اسید شکمبه می گردد و در نهایت گاوها از خوراک می افتند. بنابراین می بایست علوفه با کیفیت بالا تغذیه شود تا سطح ADF از ۱۸ تا ۱۹ % پائین تر نیاید. بی کربنات سدیم می تواند به خاصیت بافری شکمبه کمک نماید. مواد افزودنی دیگری مانند قارچ کشت شده (Aspergillus oryze) و نیاسین (جهت بهبود یافتن مصرف انرژی) در آب و هوای گرم تا حدی موفقیت آمیز می باشند. این افزودنی ها را معمولاً با هم بکار نمی برند.
انرژی چربی تکمیلی را می توان برای افزایش دادن مصرف انرژی اضافه کرد. این نوع چربی می تواند کاملاً از بذرهایی چون بذر کتان یا سویا، پیه، منابع غیر فعال شکمبه یا تلفیقی از این موارد باشد. بیشتر جیره هایی که فاقد خوراک های با چربی بالا می باشند، حدود ۳% چربی دارند (براساس ماده خشک). ۲ تا ۳% چربی دیگر را می توان از دانه های روغنی در نظر گرفت. بنابراین جیره ها حدود ۵ تا ۶% چربی دارند. برای بالاتر از این حد باید از منابع تجارتی در دسترس استفاده نمود. باید توجه داشت که میزان چربی کل جیره، نباید از ۷ تا ۸% ماده خشک تجاوز نماید. زیرا در غیر این صورت اسیدهای چرب، باعث کاهش یافتن جذب روده ای کلسیم و منیزیم می شوند. هنگامی که از خوراک های پر چربی استفاده می شود، احتیاجات برای این دو ماده معدنی افزایش می یابد. در این زمان باید به ترتیب ۹/۰% و ۳۵/۰% جیره را کلسیم و منیزیم در نظر گرفت. هم چنین از تغذیه ی بیش از حد چربی مخصوصاً در آب و هوای گرم باید اجتناب شود. تغذیه بی رویه می تواند موجب بروز مشکلاتی برای عملکرد شکمبه و کاهش مصرف ماده خشک شود.
پروتئین از تغذیه بیش از حد پروتئین در طی آب و هوای گرم باید اجتناب نمود، زیرا انرژی را به سمت تولید نیتروژن اضافی می برد. این نیتروژن توسط کلیه ها از بدن دفع خواهد شد. جیره ها بر اساس ماده خشک معمولاً باید کمتر از ۱۸% پروتئین داشته باشند. تنها گاوهای پرتولید نیاز به جیره با ۱۸% پروتئین دارند.
مواد معدنی در آب و هوای گرم احتیاج برای برخی مواد معدنی افزایش می یابد. این امر ناشی از افزایش عرق کردن و ادرار کردن حیوان است که در نتیجه بیشتر مواد معدنی دفع می شوند. پتاسیم باید به حداقل ۵/۱% ماده خشک جیره، سدیم به ۴۵/۰% و منیزیم به ۳۵/۰% افزایش یابد. مواد معدنی کامل اختصاصی، که سطوح بالاتری از پتاسیم و سدیم دارند را باید تنها پس از خیز پستان، به گاوهای شیرده، به عنوان مکمل داده شود.
ویتامین ها برخی از متخصصان تغذیه، افزودن ویتامین های مکمل را در طی استرس حرارتی پیشنهاد می کنند. اگر ۱۰۰۰۰۰ واحد بین المللی (IU) ویتامین A، ۵۰۰۰۰ واحد بین المللی ویتامین D و ۵۰۰ واحد بین المللی ویتامین E در هر روز به جیره غذایی اضافه شود، از نظر مدیریت تغذیه عمل مناسبی صورت نگرفته است. چرا که گاوها می توانند ویتامین D را در معرض نور خورشید بسازند بنابراین در طول تابستان نیاز کمتری به این ویتامین می باشد. هم چنین، گاوها قادرند ویتامین E را از گیاهان تازه برداشت شده یا علوفه مرتعی که سطوح بالاتری از این ویتامین دارند، بدست آورند. از این رو در نظر گرفتن ویتامین های مکمل در طول تابستان، به دلیل هزینه بالای آن، معمولاً توصیه نمی شود.
موارد دیگری که پرورش دهندگان گاو شیری، در زمان وقوع تنش حرارتی باید مد نظر قرار دهند عبارتند از:
کل خوراک های جیره مخلوط شوند، تعداد دفعات خوراک دهی افزایش یابد اما در مقادیر کمتر و در اوقات سردتر روز، بافرها یا مخمر کشت شده افزوده شود، خوراک نامطبوع از جیره بیرون کشیده شود، حذف نمودن خوراک های قدیمی، استفاده کردن از خوراک های با کیفیت بالاتر و خوش خوراکی بیشتر.
از علوفه های با کیفیت بالا و خوراک های با قابلیت هضم بیشتر تغذیه شود.
از تخمیر ثانویه خوراک باید جلوگیری شود. جهت این امر می توان در بالای مخزن خوراک سایبان تهیه نمود، از بازدارنده های کپک مانند اسید پروپیونیک استفاده کرد. تغذیه گاوها در شب، اضافه کردن آب به جیره های خشک و افزایش دادن سیلوی ذرت در جیره برای پائین آوردن PH جیره، از راهکارهای دیگر برای جلوگیری از تخمیر مجدد خوراک ها می باشند.
ثابت نگهداشتن زمان های تغذیه و اجتناب از خوراک دهی نامنظم.

جدول شماره ۱ ) نمونه جیره برای گاوهای شیری در آب و هوای گرم

References:
Beede, D.K. 1992. Water for dairy cattle, Large Herd Management, H.H. Van Horn and C.J. Wilcox, eds. Management Services, American Dairy Science Assoc., Champaign, IL.
Bucklin, R. A., Bray, D. R., and Beede, D. K. 1992. Methods to relieve heat stress for Florida dairies. Circular 782, Florida Cooperative Extension Service.
Combs, D. 1996. Drinking water requirements for heat stressed dairy cattle, Univ. of Wisconsin Dairy Profit Report Vol. 8, No. 3
Harris, Jr., Barney. 1992. Feeding and managing cows in warm weather. Fact Sheet DS 48 of the Dairy Production Guide, Florida Cooperative Extension Service.
Hutjens, M.F. 1998. You can feed to help handle heat stress. Hoard’s Dairyman p. 422 in May 25 issue.
Mullinax, D. Denise. 1999. Building Freestyle Barns for Maximum Cow Cooling. May Dairy biz web site
Roenfeldt, Shirley. 1998. You can’t afford to ignore heat stress. Dairy Herd Management, May issue p. 8.
Shearer, J.K. 1999. Foot health from a veterinarian’s perspective. P. 33-43 in Proc. Feed and Nutritional Management Cow College, Virginia Tech.
Shearer, J.K., D.R. Bray, and R.A. Bucklin. 1999. The management of heat stress in dairy cattle: What we have learned in Florida. P. 60-71 in Proc. Feed and Nutritional Management Cow College, Virginia Tech.
Wills, L.J. 1999. Facility consideration for relief of heat stress for animals. Virginia Frame Builders & Supply, Inc., Fishersville.
Reducing Heat Stress for Dairy Cattle by
Ration Modification
R. Nourmohammadi
B.Sc. Animal Sciences, University of Birjand
Summary
During times of heat stress feed intake is reduce by 8 percent to 12 percent or more. This reduction in feed intake reduces volatile fatty acid production in the rumen, resulting in decreased production. Decrease forage alters the composition of the rumen and leads to acidosis and reduced fat content of milk. Forage generates more heat than a grain ration, thereby contributing to reduced intake. One wey to correct this problem is to feed high quality forage during the summer, thus requiring less intake to maintain a balanced ration. A cow’s energy requirement for lactation is unchanged and her energy needs to remain cool actually increase. Therefore, maintaining adequate nutrient intake becomes critical to avoid undue milk production loss.
Optional methods to increase dietary nutrient density include feeding high quality forage, feeding more grain and use of supplemental fats..
Key words: Heat Stress, Ration Balancing, Dairy Cattle

ITP News

۱۶ بهمن ۱۳۹۳

ادامه مطلب ...
پودر گوشت و استخوان Meat & Bone Meal

پودر گوشت و استخوان Meat & Bone Meal

تعریف پودر گوشت و استخوان (( MBM ))                                          
طبق مقررات پودر گوشت و استخوان محصولی است که از حرارت دادن ، خشک کردن و آسیاب کل یا قسمتهایی از بدن حیوانات خون گرم به دست می آید و این محصول باید عاری از سم ، شاخ ، مو و محتویات دستگاه گوارش یا هر چیز غیر قابل قبول باشد.
– MBM منبع خوبی برای ویتامین های B کمپلکس و بخصوص ریبوفلاوین ، کولین ، نیکوتین امید و B12  می باشد.
– عناصر کمیاب مثل مس ، آهن و منگنز در MBM زیاد است.   ادامه مطلب

ادامه مطلب ...
تغذیه مستقیم میکروب (پروبیوتیک) به گاوهای شیری

تغذیه مستقیم میکروب (پروبیوتیک) به گاوهای شیری

میکروارگانیسم های مفید شکمبه و دستگاه گوارش مواد مغذی را برای میزبان فراهم می کند ، به هضم مواد مغذی جیره کمک می کند ، با میکروب های بیماری زای احتمالی جیره رقابت می کند و استقرار میکروبی در دستگاه گوارش جهت رشد و سلامت حیوان لازم است ولی احتیاجات آنها به ویتامین K در جیره بیشتر می باشد. ادامه مطلب

ادامه مطلب ...
ضد عفونی کننده ها در بهداشت طیور

ضد عفونی کننده ها در بهداشت طیور

هدف از ضد عفونی دریک مرغداری ، از بین بردن همه میکروارگانیسم های بیماریزا در سالنها ،محوطه ، وسایل و غیره می باشدکه در شرایط عملی رسیدن به این حد از ضد عفونی غیر ممکن است . در عمل هدف از ضد عفونی کاهش عوامل بیماریزا تا سطح قابل قبول و جلوگیری از ازدیاد آنها تا حد بیماریزایی و کنترل ورود عوامل بیماریزا در طی دوران پرورش می باشد . ادامه مطلب

ادامه مطلب ...
۱۰ استراتژی برای بهبود عملکرد گاوها اوایل شیردهی برای اوج بالاتر تولید شیر

۱۰ استراتژی برای بهبود عملکرد گاوها اوایل شیردهی برای اوج بالاتر تولید شیر

خشک کردن گاوها یک شروع خوب و انتخاب مسیر موفق در اوایل شیردهی به منظور حفظ سلامت و عملکرد گاو مهم است و تاثیر قابل توجهی در عملکرد تولید مثلی و سودآوری گاوها دارد.
اوج تولید شیر به عنوان بیشترین میزان تولید شیر روز ثبت شده در ۱۵۰ روز اول یک گاو شیری (DIM) تعریف شده و در طول تاریخ به عنوان یک معیار برای تعیین موفقیت دوره خشکی و تغذیه اوایل شیردهی و مدیریت استفاده می شود. همچنین اوج تولید شیر نشانه ای از پاسخ گاو به چگونگی مدیریت تغذیه گاو در دوره خشک، زایمان و دوره اوایل شیردهی می باشد.
بیشتر گاوها در بین ۴۵ تا ۹۰ روز شیردهی (DIM) به اوج تولید شیر می رسند و سپس به آرامی تولید شیر در طول زمان کاهش می‌یابد.
معمولا ذکر شده که هر نیم کیلو اوج شیر اضافی سبب می شود که تولید شیر ۱۰۰ تا ۱۵۰ کیلو برای کل دوره شیردهی بیشتر شود. ادامه مطلب

ادامه مطلب ...
اختلاف کاتیون – آنیون جیره و اثر آن بر تب شیر

اختلاف کاتیون – آنیون جیره و اثر آن بر تب شیر

PH خون گاو ۷٫۳۱ تا ۷٫۳۵ است. شرایط خیلی اسیدی یا خیلی بازی ٬ شکل پروتئین ها ی سلولی ٬ به ویژه آن دسته که در سطح سلول قرار دارند را تغییر می دهند . این شرایط بازی یا اسیدی ٬ غشای سلول را تخریب کرده و جریانی از یون ها و مایعات خارج سلولی به درون سلول اتفاق می افتند و در نهایت از بین می روند. ادامه مطلب

ادامه مطلب ...
معاینه بالینی ورم پستان های حاد

معاینه بالینی ورم پستان های حاد

ورم پستانهای فوق حاد (peracute) و حاد (Acute) در بیشتر موارد در هفته های اول بعد از زایمان مشاهده می شود . اگرچه در مواردی از این عارضه در دوران شیرواری نیز اتفاق می افتد . ادامه مطلب

ادامه مطلب ...
اصول اداره یک واحد پرورش گوسفند

اصول اداره یک واحد پرورش گوسفند

مسئولیت تولید به عهده مدیر است. چنانچه مدیران، دوراندیش بوده و پشتکار داشته باشند، آن مؤسسه دامداری حداکثر راندمان را خواهد داشت. مدیر باید نسبت به تعویض به موقع وسایل، زمان کشتار دام ها، خرید دام و بازاریابی مناسب تصمیم بگیرد. مدیر باید مسائل و مشکلات را با کارگرانی (که مستقیماً با واحدهای مربوطه کار می‌کنند) در میان گذاشته و بحث کرده و چاره‌اندیشی کند. یک مدیر خوب با وجودی که در اجرای مو به موی مقررات به طور صحیح سخت‌گیر است ولی باید به درد دل کارگران رسیدگی کند و مشکلات رفاهی آنها را مرتفع سازد. یک مدیر دامداری باید علاوه بر مسلط بودن به دانش مدیریت باید به امور تخصصی در دامداری آشنا باشد.
مدیریت نگهداری میش های داشتی 
مدیریت گله‌ها به امکانات و شرایط موجود بستگی دارد. چنانچه در اداره گله‌ از اصول علمی استفاده شود، نگهداری میش های داشتی به خاطر دو محصول (بره و پشم) بسیار اقتصادی است.
در مرحله قبل از جفت گیری احتیاجات میش های داشتی را می توان فقط از مرتع تأمین کرد و معمولاً در این دوره میش ها لاغر به نظر می‌رسند. بهبود وضعیت غذایی میش ها در مرحله قبل از جفت‌گیری (فلاشینگ) باعث افزایش میزان تخمک اندازی، جلو افتادن فصل جفت‌گیری، طولانی شدن دوره فحلی، افزایش بره‌زایی و دوقلوزایی و همچنین کاهش تعداد میش های قصر (غیر آبستن) می‌گردد. تغذیه متعادل در دوره جفت‌گیری به دلیل تأثیر مهمی بر نسبت آبستنی و بره‌زایی دارد از اهمیت خاصی برخوردار است.
میش ها در دوره آبستنی (بویژه از سه ماهگی به بعد) به مراقبت بیشتری نیاز دارند. تأمین مواد مغذی در ۴ هفته آخر، آبستنی به خاطر رشد سریع جنین اهمیت دارد و کمبود این مواد باعث بروز بیماری های متابولیکی از جمله مسمومیت آبستنی می‌شود. تغذیه با علوفه مرغوب و کنسانتره احتیاجات نگهداری و آبستنی میش ها را تأمین می‌کند.
پرکارترین دوره نگهداری از میش های داشتی، در فصل زایش است در این زمان باید تعدادی کارگر کمکی به کار گرفت و به صورت شبانه‌روزی از میش ها مراقبت نمود. عدم توجه کافی به میش ها و بره‌های تازه متولد شده سبب بروز خسارتهای اقتصادی شدید می‌شود.
دوره شیردهی میش ها پس از زایمان آغاز می‌شود و ۳ تا ۵ ماه ادامه می‌یابد. در این دوره باید غذای کافی و دارای کیفیت مناسب در اختیار میش ها گذاشته شود. زیرا مشخص شده است که متعادل بودن جیره تأثیر مستقیم بر ترکیب شیر میش ها دارد. البته عوامل دیگری مانند نژاد و خصوصیات فردی میش نیز بر ترکیبات شیر اثر می‌گذارد. در هر صورت چنانچه مقدار و کیفیت شیر میش پایین باشد رشد بره‌های شیرخوار به تأخیر می‌افتد.
مدیریت نگهداری قوچ های داشتی 
هدف از نگهداری قوچ های داشتی جفت‌گیری آنها با میش های گله است. تغذیه مناسب بر تمایل جنسی و کیفیت اسپرم قوچ ها تأثیر دارد. بنابراین علاوه بر علوفه پایه مقداری مواد متراکم نیز باید در جیره آنها منظور شود. کمبود انرژی در جیره قوچ ها باعث غیر طبیعی شدن اسپرماتوزوئیدها می‌شود. تأمین پروتئین کافی باعث افزایش حجم اسپرم می‌شود. از سوی دیگر تغذیه اضافی باعث چاق شدن قوچ ها و کاهش تمایل جنسی آنها می‌گردد. قوچ های جوان از نظر باروری با ارزش‌تر از قوچ های مسن هستند. لذا گله‌داران برای بالا بردن درصد باروری و همچنین کاهش ضریب همخونی هر ۲ تا ۳ سال قوچ های گله را با قوچ های جوان جایگزین می‌کنند. به ازای هر ۲۰ تا ۵۰ رأس میش داشتی باید ۱ رأس قوچ در گله نگهداری شود.

مدیریت تغذیه گوسفند
در سیستم‌های مختلف پرورش گوسفند بالاترین رقم هزینه‌ها، مربوط به خوراک است. جیره گوسفندان باید از نظر راندمان مصرف غذایی و شرایط اقتصادی به گونه‌ای متعادل باشد که بتواند از یک طرف شرایط مطلوب تولید را فراهم کند و از طرف دیگر مشکلات تغذیه‌ای را به حداقل برساند. معمولاً جیره‌های گوسفندان از نظر میزان انرژی کمبود دارد. بنابراین انرژی بیشترین عامل محدودکننده تغذیه در گوسفند به حساب می‌آید. منابع اصلی تأمین انرژی برای گوسفند عبارتند از: علوفه خشک، علف سیلویی، علوفه مرتعی و دانه‌ها(ذرت، جو، گندم و یولاف). تأمین انرژی کافی در اواخر آبستنی میش ها و یا در زمان شیردهی از اهمیت بالایی برخوردار است. استفاده از انرژی خالص (NE) و یا انرژی کل مواد مغذی قابل هضم (TDN) نسبت به مصرف کل خوراک اهمیت بیشتری دارد. علوفه خشک خانواده حبوبات که به طرز صحیح برداشت شده باشند، می‌تواند پروتئین مورد نیاز گوسفندان را تأمین کند. انواع کنجاله‌ها (کنجاله سویا، کنجاله‌ تخم‌پنبه و آفتابگردان) نیز منابع خوبی برای تأمین پروتئین گوسفند محسوب می‌شوند. یکی از منابع ارزان قیمت پروتئین، مواد ازت‌دار غیر پروتئینی نظیر اوره است. زیرا این ترکیبات بخوبی توسط میکروارگانیزمهای شکمبه مصرف شده و به پروتئین میکروبی تبدیل می‌شود، البته در صورت مصرف این ترکیبات باید به موارد زیر توجه داشت:
انرژی کافی و مواد معدنی لازم (کلسیم، گوگرد، آهن،منگنز و کبالت) در اختیار دام قرار گیرد.
اوره نباید بیش از یک‌سوم ازت جیره را تشکیل دهد.
اوره باید به تدریج (یک دوره عادت‌پذیری ۲ تا ۳ هفته‌ای) به جیره خوراکی اضافه شود تا باکتریهای شکمبه فرصت لازم برای عادت‌پذیری پیدا کنند.
مشخص شده است که گوسفند به ویتامین‌های A، D و E نیاز دارد. در گوسفندان بالغ، میکروارگانیزمهای شکمبه قادرند ویتامینهای B کمپلکس و K را بسازند. ویتامین C نیز توسط بافتهای بدن ساخته می‌شود. جیره‌های معمولی گوسفند حاوی مقادیر کافی ویتامین است. در عین حال چنانچه احتمال کمبود ویتامینها وجود داشته باشد از مکمل های ویتامینی در خوراک آنها استفاده می‌گردد.

مدیریت تولیدمثل گوسفند 
آشنایی با مدیریت تولیدمثل در گله‌های داشتی باعث افزایش درصد بره‌زایی، کاهش تعداد میش های قِصِر، افزایش تولید و در نهایت موجب کسب درآمد بیشتر برای گوسفندداران می‌شود. عوامل متعددی بر تولیدمثل میش های داشتی تأثیر دارد که مهمترین آنها عبارتند از: تغذیه، مدت روشنایی، رطوبت نسبی هوا، درجه حرارت محیط، نژاد و بیماری.
تغذیه بیشترین تأثیر را بر بازده تولیدمثل گله دارد. کمبود انرژی باعث کاهش میزان آبستنی و نا منظم بودن دوره جنسی در میش ها می‌شود. تأمین پروتئین کافی در جیره میش ها باعث افزایش درصد بره‌زایی و دوقلوزایی می‌گردد. از بین مواد معدنی کلسیم و فسفر و از ویتامینها، ویتامینهای E، D و A بیشترین تأثیر را بر تولیدمثل گوسفند دارند. مدت روشنایی (فتوپریود) فعالیت تخمدان های میش را تحت تأثیر قرار می‌دهد. رطوبت زیاد نیز توانایی تولیدمثل گوسفندان را کاهش می‌دهد. وراثت، بیماریها و تعداد قوچ در گله از دیگر عوامل مؤثر بر تولیدمثل در گوسفند هستند.
بلوغ جنسی به وزن، سن، نژاد، آب و هوا، فصل تولد و تغذیه بستگی دارد. تجربه نشان داده است که بره‌های پاییزه دیرتر از بره‌های بهاره و نیز نژادهای درشت‌اندام دیرتر از نژادهای کوچک‌اندام به سن بلوغ می‌رسند. بره‌های ماده معمولاً در سن ۱۲- ۵  ماهگی بالغ می‌شوند. توارث و تغذیه اثر زیادی بر سن بلوغ آنها دارد. میش هایی که سن بلوغ پایینی دارند، از دوره تولیدمثل طولانی‌تری برخوردار هستند.
فحلی یا طلب جنسی حالتی است که در میش های بالغ بروز می‌کند و در این هنگام میش ها آمادگی جفت‌گیری و آبستنی را دارند. علایم فحلی در میش ها زیاد واضح نیست و با حضور قوچ بهتر مشخص می‌شود. تمایل به قوچ نر، پرخون و متورم شدن مخاط فرج، خروج مایع شفاف و چسبناک از فرج بارزترین نشانه‌های فحلی در میش است. مدت فحلی در گوسفند از چند ساعت تا چند روز متغیر است و به طور متوسط ۴۸- ۲۴ ساعت طول می‌کشد. مدت فحلی در نژادهای سنگین (گوشتی) کوتاه‌تر از نژادهای سبک است. تخمک‌اندازی معمولاً در اواخر زمان فحلی اتفاق می‌افتد. بر خلاف گاو که در تمام ایام سال فحل می‌شود، میش دارای فحلی فصلی است و تنها در فصول معینی از سال (بهار و پاییز) فحل می‌شود. در فصل جفت‌گیری هر ۱۷ روز یکبار فحلی میش ها تکرار می‌گردد. یکی از ابزارهای مدیریتی که گوسفندداران برای کوتاه کردن طول دوره زایش و تولید بره‌های همسن از آن استفاده می‌کنند، همزمان کردن فحلی است.
روشهای مورد استفاده برای همزمان کردن فحلی عبارتند از:
– خوراندن هورمون پروژسترون روزانه به میزان ۵۰  میلی گرم به ازای هر میش به مدت ۱۶ روز.
– تزریق روزانه هورمون پروژسترون به میش ها
– استفاده از اسفنج آغشته به هورمون پروژسترون
– دو نوبت تزریق پروستاگلاندین به میش ها، به فاصله ۸ روز
– استفاده از تزریق طول مدت روشنایی در شبانه‌روز
فصل جفت‌گیری طبیعی و قوچ‌اندازی در گله در ایران، معمولاً اوایل پاییز است. در مناطقی که علوفه به صورت دایمی در اختیار حیوان باشد می‌توان سالی دو نوبت (بهار و پاییز) قوچ‌اندازی کرد. تغذیه متعادل میش ها در هنگام قوچ‌اندازی، باعث افزایش درصد اوولاسیون و در نهایت بالا رفتن درصد دوقلوزایی می‌گردد.
تعداد میش هایی که در جفت‌گیری طبیعی برای هر قوچ در نظر گرفته می‌شود بستگی به جیره مناسب و شرایط آب و هوای منطقه دارد. قوچ‌ها در فصل جفت‌گیری و به مدت ۶۰- ۵۰ روز در گله می‌مانند. البته در بعضی از گله‌ها قوچ به صورت دایمی در گله وجود دارد.
طول دوره آبستنی گوسفند ۱۴۴ تا ۱۵۲ روز (به طور متوسط ۱۴۷ روز) است. طول دوره آبستنی با دوقلوزایی همبستگی منفی دارد. نژادهای گوشتی نسبت به نژادهای پشمی از طول دوره آبستنی کوتاه تری برخوردار هستند. درجه حرارت بالا باعث کوتاه‌ شدن مدت آبستنی به میزان ۳- ۲ روز می‌شود. عوامل ژنتیکی نیز بر طول مدت آبستنی تأثیر دارند. میش هایی که در دوران آبستنی از شرایط تغذیه مناسب برخوردار بوده و از نظر جثه در وضع مطلوبی باشند، به تنهایی قادر به انجام زایمان هستند. گله‌داران با تجربه در فصل زایمان با مراقبت های شبانه‌‌روزی از گله سعی می‌کنند مشکلات مربوط به زایمان را به حداقل برسانند.
مهمترین علایم و نشانه‌های زایمان میش ها است عبارتند از:
– پرشیر شدن پستانها و قرمز شدن پوست پستان به فاصله ۲ هفته قبل از زایمان.
– کند شدن حرکات میش و یا دراز کشیدن حیوان بر روی زمین.
– ایجاد فرورفتگی در قسمت بالای دم حیوان.
– نرم و براق و پرخون شدن فرج و خارج شدن مایع مخاطی لزج از آن.
البته یکی از نشانه‌های قطعی زایمان ظاهر شدن کیسه آب است. به طوری که در حالت طبیعی معمولاً یک ساعت پس از این نشانه زایش انجام می‌شود.

ادامه مطلب ...